Ta niezwykle poruszająca i intelektualnie inspirująca lektura, opisuje niełatwą i długą drogę do jedności z Kościołem katolickim. Zachodząca w bohaterach duchowa przemiana jest dla nas znakomitą okazją do analizy teologicznej wiary katolickiej, przekonań i praktyk, stosowanych na co dzień niemal odruchowo.

Zapraszamy na spotkanie z okazji Jubileuszu 30-lecia miesięcznika „Oremus”

Spotkanie odbędzie się w sobotę, 13 września 2025 r.

To, co czyni tę książkę wyjątkową, to sposób narracji. Nie jest to sucha biografia, ale opowieść, która wciąga jak dobry reportaż.

To opowieść o sztuce, duszy i Bogu obecnym w każdym pociągnięciu pędzla.
To książka, która nie tylko pokazuje piękno dzieł sztuki, ale prowadzi nas w głąb serca – naszego i Bożego.

[...] autor bierze na warsztat dzieła nie do końca święte, nie mające zbyt wiele (a czasem w ogóle nic a nic), wspólnego ze sztuką sakralną, a jednak znajduje w nich jakąś „Bożą iskrę”.

Wciągnęła mnie opowieść o Dawidzie… Jestem matką dwójki przewlekle chorych chłopców, więc czytanie o cierpieniu małego bohatera nie było dla mnie łatwe. Ta opowieść jednak tak pochłania i mocno dotyka serca, że nie sposób było się od niej oderwać.

Niezwykłe emocje są wzmacniane nietypową formą przekazu, bo młodzi bohaterowie tej historii potrafili wyrażać swoje uczucia i przemyślenia również w sposób poetycko natchniony, a przez to niezwykle subtelny i wyjątkowy [...].

To nie jest książka z serii „bądź lepsza, działaj więcej, zmień się natychmiast”.
To książka, która „siada” obok Ciebie — zmęczonej, wątpiącej, rozkojarzonej — i mówi cicho, z troską: „Już jesteś. Już wystarczasz. Już jesteś kochana”.

Od razu powiem, że jest to zupełnie inna książka. Jakby można było zrobić taki rodzaj „Inna książka, warta Waszej uwagi” to ta pozycja zdecydowanie byłaby na topie!
Nie jest to poradnik, encyklopedia czy streszczenie dzieł sztuki. Nie jest to rozmydlanie czy zbiór patosów. To jest połączenie, bardzo dobre połączenie słowa, wiary, refleksji, wyobraźni, obrazów. To książka o sztuce, ale tylko na pierwszy rzut oka.

Małgorzata Rybak prowadzi nas przez krajobraz trudnych emocji – złości, smutku, lęku, bezsilności, zazdrości – nie jako wróg, ale jako czuły przewodnik. Pokazuje, że każda emocja to sygnał.

Są książki, które bawią dzieci — ale przy okazji potrafią zatrzymać i dorosłego. 

Książka Czuję, więc żyję. Przewodnik po trudnych emocjach przekonuje, jak ważna dla prawidłowych relacji międzyludzkich jest umiejętność radzenia sobie z trudnymi emocjami.

Dawno nie czytałam tak wszechstronnej, karmiącej umysł i ducha (jednocześnie!) lektury. Nie da się jej czytać szybko i bezrefleksyjnie, warto jednak się przy niej zatrzymać. Pokazuje nie tylko sztukę w sensie fizycznym, ale też sztukę życia. Tę najcenniejszą…

[...] to prawdziwa gratka dla koneserów malarstwa. Wspaniale wydana książka zawiera mnóstwo fotografii z reprodukcjami znanych obrazów. Wśród głównych bohaterów pojawiają się takie nazwiska jak Rembrandt, Vincent van Gogh, Johannes Vermeer, Caravaggio czy impresjoniści jak Monet, Degas i Renoir. 

Jak powstał OREMUS?

Dariusz Dudek: Mam przed oczami starszego zakonnika, który po latach pracy w USA wrócił na emeryturę do Polski. Zawsze, gdy odprawiał Mszę Świętą, trzymał w rękach książeczkę z napisem OREMUS, do którego przez cały czas zaglądał. Skąd wziął się OREMUS w Polsce?

Ks. prof. Kazimierz Pek*: Na studia wyjechałem do Paryża w 1991 roku i chodziłem na msze do parafii francuskiej. Zauważyłem, że wierni przychodzą do kościoła z książeczkami, z których przez całe nabożeństwo korzystają. Okazało się, że to teksty liturgii Mszy Świętej na każdy dzień wydawane pod francuskim tytułem „Prions en Eglise” – „Módlmy się w Kościele”. Bardzo im to pomagało w skupieniu i słuchaniu Słowa Bożego. Gdy zaistniała potrzeba, bym podjął obowiązki dyrektora Wydawnictwa Księży Marianów w Warszawie, jednym z pierwszych pomysłów, który przyszedł mi do głowy, było wydanie w języku polskim właśnie takiej pomocy do lepszego, aktywniejszego uczestnictwa w liturgii Mszy Świętej. To był rok 1995.

To pomocna i ważna książka. Jej treść nie jest jednak łatwa, więc nie od razu może trafić w sedno problemu, ale wymagać kilku powtórek poszczególnych rozdziałów. Polecam podróż w głąb siebie, życząc jednocześnie oczyszczających łez w jej trakcie...

Chwyciło mnie za serce to, że są tutaj opisy żywych emocji prawdziwych ludzi. Tych na Placu Świętego Piotra, jak i kardynałów, brata i znajomych papieża. To pomaga też bardziej wczuć się w klimat tych wydarzeń, tego, co się działo zaledwie miesiąc temu!
Rozmowy, przemyślenia, procedury konklawe – tutaj o tym wszystkim przeczytamy.

Nie ma znaczenia, czy osoba, która sięgnie po ten poradnik, potrafi czy nie potrafi przeżywać emocji. Każdy skorzysta i weźmie coś dla siebie! 

Nie spodziewałam się, że zaledwie miesiąc po wyborze na Stolicę Piotrową może powstać tak dobra, rzetelna i wszechstronna biografia. Wiem ile czasu potrzeba na napisanie i wydanie książki… Widać jak wiele trudu włożyli w tę publikację autorzy. Tak by była jak najbardziej wszechstronna, obiektywna i by rzeczywiście była opowieścią o papieżu nazywanym dziś apostołem pokoju…

Duch Święty gra w tej orkiestrze pierwsze skrzypce. Biografia papieża Leona XIV