Książki
23.9
PLN
Pokochać Mszę Świętą
Pokochać Mszę Świętą
tłum: Sylwia Filipowicz
wydawnictwo: Promic
seria: Biblioteka Oremus
rok wyd.: 2018
ISBN: 978-83-7502-646-7
oprawa: miękka
format: 136 x 205 mm
liczba stron: 192
Ocena:
(Ilość ocen: 30)
Cena: 23,90 zł

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
seria Biblioteka Oremus
rok wyd. 2018
ISBN 978-83-7502-646-7
oprawa miękka
format 136 x 205 mm
liczba stron 192

Praktyczny poradnik napisany, jak zapewnia autor, z miłości do Eucharystii. Pozwala lepiej i pełniej wniknąć w tajemnicę Mszy Świętej. Prowadzi czytelnika po poszczególnych etapach Mszy. W pierwszej części przypomina nam nauczanie Kościoła o celebrowanym misterium. W drugiej – wyjaśnia znaczenie poszczególnych gestów liturgicznych, w nawiązaniu do życia Jezusa i wielkich wydarzeń świętej historii. Trzecią część stanowi krótki przewodnik po roku liturgicznym.
Ks. Didier van Havre twierdził: „Napisałem tę książkę dla tych, którzy nudzą się podczas Mszy Świętej", a przecież dzięki Eucharystii doświadczamy zapierającej dech w piersiach obecności Jezusa Chrystusa – obecnego w osobie kapłana, w zgromadzeniu, w Słowie Bożym i pod postaciami eucharystycznymi Chleba i Wina!

Didier van Havre (ur. 1941 r.) ukończył z wyróżnieniem studia magisterskie w dziedzinie nauk politycznych i społecznych, uzyskał dyplom magistra ekonomii, ponadto posiada doktorat z teologii. Przez wiele lat związany zawodowo z Katolickim Uniwersytetem w Lowanium. Święcenia kapłańskie przyjął w 1984 roku w Rzymie z rąk papieża Jana Pawła II. Od tamtej pory sprawował posługę duszpasterską w Brukseli i Antwerpii. Obecnie jest spowiednikiem w katedrze św. Michała i św. Guduli w Brukseli oraz pełni funkcję kapelana w Centre Culturel Groenendael. Spod jego pióra wyszła też przetłumaczona na wiele języków książka: "Prends soin de ton âme" (Dbaj o swoją duszę, Le Laurier, Paris 2015), w której opisuje dobroczynny wpływ sakramentu pokuty i pojednania.

DRUKUJ OPIS

Wykaz skrótów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5
Słowo wstępne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
I. WIARA KOŚCIOŁA. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9
Uczniowie idący do Emaus. . . . . . . . . . . . . . . . 11
Eucharystia, tajemnica wiary. . . . . . . . . . . . . . . 14
Wiara w Eucharystię. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 17
Akcja liturgiczna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 29
Udział w Eucharystii. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 42
Kilka osobliwości liturgii . . . . . . . . . . . . . . . . . 56
II. CELEBRACJA EUCHARYSTII. . . . . . . . . . . . . . 63
Obrzędy wstępne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 65
Liturgia Słowa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 79
Liturgia eucharystyczna. . . . . . . . . . . . . . . . . . 93
Modlitwa eucharystyczna. . . . . . . . . . . . . . . . 101
Obrzędy Komunii Świętej. . . . . . . . . . . . . . . . 120
Obrzędy zakończenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . 139
III. CZAS LITURGICZNY . . . . . . . . . . . . . . . . . 143
Struktura roku liturgicznego . . . . . . . . . . . . . . 146
Msza niedzielna a Msza w dni powszednie. . . . . . 157
Cykl Narodzenia Pańskiego. . . . . . . . . . . . . . . 162
Cykl Wielkanocy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 169
Okres zwykły. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 180
Sanktorał: święta Pańskie, Dziewicy Maryi i świętych . . . . . . . . . . . . . . . . 182

UCZNIOWIE IDĄCY DO EMAUS
Spotkanie z Jezusem w Eucharystii bardzo przypomina Jego spotkanie z uczniami idącymi do Emaus (zob. Łk 24, 13-35), które miało miejsce w dniu zmartwychwstania. Co zaskakujące, w opowieści św. Łukasza odnajdujemy zasadniczą  strukturę Mszy Świętej!
Święty Łukasz opowiada o dwóch uczniach, którzy smutni i przybici opuścili Jerozolimę, aby wrócić do swojego domu w Emaus. Chrystus zbliżył się do nich i włączył się do rozmowy, ale uczniowie Go nie rozpoznali i wyznali Mu swoją rozpacz w obliczu, jak im się wydawało, porażki Jezusa: „A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela!” (Łk 24, 21).  
Wówczas Jezus, odwołując się do świętych Pism, zaczyna objaśniać im plan Boży i sens swojej śmierci na krzyżu: „O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy. Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? I zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego” (Łk 24, 25-26). Słuchając wyjaśnień, uczniowie odzyskują ducha i wołają: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. Dotarłszy do Emaus, nalegają, aby Jezus z nimi pozostał. „Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu” (Łk 24, 29-30). Jezus znika zachwyconym uczniom z oczu, zostawiając ich nad przełamanym chlebem, nowym znakiem swojej obecności. Pod wpływem tego spotkania ze Zmartwychwstałym obaj uczniowie doznają głębokiej przemiany: „W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem” (Łk 24, 33). Tam odnaleźli apostołów i ich towarzyszy i opowiedzieli im, „co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba” (Łk 24, 35).
Opowieść o uczniach idących do Emaus może stać się naszym przewodnikiem podczas spotkania ze Zmartwychwstałym we Mszy Świętej. Sekwencje opowieści ewangelicznej odpowiadają sekwencjom Eucharystii, do których należą: obrzędy wstępne, liturgia Słowa, liturgia eucharystyczna oraz obrzędy zakończenia.
Pierwszy fragment opowieści ewangelicznej ukazuje, jak Jezus przejmuje inicjatywę i osobiście przybywa na spotkanie z uczniami. Obrzędy wstępne Mszy przygotowują nas do tego, abyśmy przyjęli Chrystusa z właściwym nastawieniem. Zachęcają nas do uświadomienia sobie, że także i do nas przychodzi Jezus, aby się z nami spotkać: podczas Eucharystii staje się naszym towarzyszem drogi: idzie z nami, jest u naszego boku.
Kolejna sekwencja, ta, w której Jezus objaśnia Pisma, odpowiada liturgii Słowa. Aby spotkać Chrystusa, należy wysłuchać Słowo Boże, czyli czytania z Pisma Świętego, i je przyswoić. Czyż słuchającym Jezusa uczniom nie pałały serca?
Później następuje scena w gospodzie: uczniowie rozpoznają Jezusa, kiedy łamie On chleb i im go podaje. Ten fragment odpowiada liturgii eucharystycznej, podczas której Jezus objawia swoją obecność jako Odkupiciel, uobecnia swoją ofiarę na krzyżu, którą symbolizuje przełamany chleb, i ofiarowuje się nam w Komunii Świętej. 
Ostatni fragment opowieści także ma swoje odzwierciedlenie w Eucharystii. Spotkanie z Panem wywołuje w uczniach tak wielkie poruszenie, że natychmiast wyruszają w drogę, aby dać świadectwo swojej wiary w Chrystusa Zmartwychwstałego. Obrzędy zakończenia zachęcają nas do tego, abyśmy podążyli za przykładem uczniów, a także umacniają nas w przekonaniu, że Eucharystia daje nam światło i moc do tego, abyśmy stali się autentycznymi świadkami Jezusa.

Przeczytaj dłuższy fragment „Pokochać Mszę Świętą” »

Niedzielna Msza Święta jest dla wielu osób oczywistym obowiązkiem, dla innych przyzwyczajeniem, ale jest i radością.
Coraz częściej są wokół nas ludzie, którzy nie odwiedzają kościoła nie tylko w tym dniu, ale i pewnie w ogóle o tym nie myślą. Zdarzają się i wyśmiewający tę tradycję. Takie czasy, podobno.
Książka jest kierowana zdecydowanie do tych pierwszych, uczęszczających na coniedzielne spotkania z Bogiem.
Napisałam spotkania, bo cała rzecz w tym, by nie traktować Mszy, jako starodawnego rytuału, który należy "zaliczyć" w każdym tygodniu, lecz właśnie jak spotkanie z przyjacielem. Zwyczaj, który nabyliśmy już w dzieciństwie, a teraz rozwijamy tę znajomość i przyjaźń. Mówimy sobie o tym, co przeżyliśmy, co chcielibyśmy zmienić w życiu, prosimy, pytamy, słuchamy. Przecież tak właśnie spędzamy czas z przyjaciółmi, a Bóg jest naszym najlepszym przyjacielem. Może brzmi to utopijnie, może dla niektórych to kompletne bzdury, ale jeśli naprawdę zbliżymy się do Boga, to takie niedzielne spotkanie są nam zwyczajnie potrzebne. Byłam kiedyś na Mszy, kiedy wygłaszający kazanie ksiądz życzył wiernym, by "każda nieobecność na niedzielnej wspólnej modlitwie stała się dotkliwa, a brak możliwości przyjmowania Komunii Świętej napawał prawdziwym smutkiem". Życzył nam zatem wszystkiego, co najlepsze, bo wyrobienie w sobie takiego nawyku i odruchu jest najlepszym, co może się przydarzyć chrześcijaninowi.

"Pokochać Mszę Świętą" - ten tytuł to wyzwanie. Jak pokochać czas, który, jako dzieci uważaliśmy za ciągnący się w nieskończoność, większości słów i gestów nie rozumieliśmy? A jako dorośli, przyzwyczajeni do wygłaszanych rutynowo formuł, automatycznie odpowiadamy na znane już na pamięć słowa?
Często rozpraszani myślami o codzienności albo obecnością innych współmodlących, wcale nie pamiętamy, o czym tak naprawdę były czytania, Ewangelia czy kazanie. A przecież tam znajdziemy kwintesencję mądrości i Bożego przesłania.
Autor tej publikacji, ksiądz Didier van Havre, zdaje sobie sprawę z naszych, ludzkich niedoskonałości. Daje nawet kilka porad, w jaki sposób uporać się z takim brakiem skupienia, rozproszeniem, roztargnieniem i uciekającymi gdzieś daleko myślami.
Oto mamy pełny obraz Mszy Świętej. W szczegółach, z poprawnym teologicznym nazewnictwem, uporządkowaną formułą, tłumaczącą wiele, wydawałoby się oczywistych i znanych nam rzeczy, ale i zaskakująca nie raz. Znajdziemy również opisy i nazwy Mszy nie tylko niedzielnych, ale i z okazji różnego rodzaju świąt kościelnych. Obrzędy, rodzaj używanych szat. Każdy rozdział, wspaniale podsumowany poradami, tłumaczeniem trudniejszych zagadnień oraz pytaniami, na które warto sobie odpowiedzieć.

"Styl życia chrześcijanina w dużym stopniu zależy od tego, jak wielką wagę przywiązuje on do dnia Pańskiego. Niedzielna Msza nadaje ton całej niedzieli, a nawet całemu tygodniowi. Niedziela, jeśli przeżywamy ją jako dzień Pański, wywiera decydujący wpływ na życie osobiste, rodzinne, społeczne, a także na wychowanie dzieci. To dzień radości i odpoczynku".

Najważniejsze, by nie traktować Mszy Świętej, jako przykrego obowiązku, Ileż to bowiem mamy w życiu przykładów, gdy wyjeżdżające z domu dorosłe dzieci, oddychają z ulgą, że nie będzie już trzeba co niedzielę iść na Mszę, bo rodzice przestaną narzekać i namawiać. Życie.... Smutna, ale prawdziwa rzeczywistość...
Tymczasem jestem przekonana, że prędzej czy później większość z tych dzieci wraca i to ze zdwojoną siłą, do modlitwy, Boga i na tę nielubianą kiedyś Mszę Świętą. Jest takie powiedzenie "Jak trwoga to do Boga" i jest prawdziwe. Wiele osób, którym przydarzy się w życiu coś złego, smutnego, coś, z czym ciężko sobie poradzić, wraca i modli się coraz gorliwiej, bo znacznie dojrzalej. A kiedy usłyszą wewnętrzny głos, będący odpowiedzią na modlitwy, to ich życie nabiera zupełnie nowych wartości. Nie tylko niedziela, ale i każdy dzień staje się okazją do rozmowy z Bogiem, do wprowadzania Go w swoje życie i dzielenia się codziennością.
Życzę wszystkim, którzy wierzą, że Bóg jest i działa, aby każda Msza Święta była wspaniałą okazją do głębszego poznawania swojego Przyjaciela, a Jego rady, słowa, zalecenia, niech pozwalają Wam żyć lepiej i pełniej. Ta książka z pewnością pomaga w zrozumieniu ważnych tajemnic, zawartych w celebrowanym co tydzień święcie i przeżyciu go o wiele mocniej i bardziej świadomie.
A przed wyjściem do kościoła zaśpiewajcie razem ze swoimi dziećmi, refren znanej piosenki Arki Noego : "Niedziela, niedziela, czas radości i wesela" i nastawcie się pozytywnie!

"Udział we Mszy Świętej nie powinien być aktem oderwanym od codzienności. (...) Celem tajemnicy eucharystycznej, którą celebrujemy jest przemienienie naszego życia. I odwrotnie owoce, które z niej czerpiemy zależą od postaw, które przyjmujemy w codziennym życiu."

"Ważne jest zatem to, czy dążymy w naszym codziennym życiu do świętości - to znaczy do pełni życia chrześcijańskiego i doskonałej miłości".

Iwona Daniel

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Pokochać Mszę Świętą

Didier van Havre

OPIS

Praktyczny poradnik napisany, jak zapewnia autor, z miłości do Eucharystii. Pozwala lepiej i pełniej wniknąć w tajemnicę Mszy Świętej. Prowadzi czytelnika po poszczególnych etapach Mszy. W pierwszej części przypomina nam nauczanie Kościoła o celebrowanym misterium. W drugiej – wyjaśnia znaczenie poszczególnych gestów liturgicznych, w nawiązaniu do życia Jezusa i wielkich wydarzeń świętej historii. Trzecią część stanowi krótki przewodnik po roku liturgicznym.
Ks. Didier van Havre twierdził: „Napisałem tę książkę dla tych, którzy nudzą się podczas Mszy Świętej", a przecież dzięki Eucharystii doświadczamy zapierającej dech w piersiach obecności Jezusa Chrystusa – obecnego w osobie kapłana, w zgromadzeniu, w Słowie Bożym i pod postaciami eucharystycznymi Chleba i Wina!

Didier van Havre (ur. 1941 r.) ukończył z wyróżnieniem studia magisterskie w dziedzinie nauk politycznych i społecznych, uzyskał dyplom magistra ekonomii, ponadto posiada doktorat z teologii. Przez wiele lat związany zawodowo z Katolickim Uniwersytetem w Lowanium. Święcenia kapłańskie przyjął w 1984 roku w Rzymie z rąk papieża Jana Pawła II. Od tamtej pory sprawował posługę duszpasterską w Brukseli i Antwerpii. Obecnie jest spowiednikiem w katedrze św. Michała i św. Guduli w Brukseli oraz pełni funkcję kapelana w Centre Culturel Groenendael. Spod jego pióra wyszła też przetłumaczona na wiele języków książka: "Prends soin de ton âme" (Dbaj o swoją duszę, Le Laurier, Paris 2015), w której opisuje dobroczynny wpływ sakramentu pokuty i pojednania.



SPIS TREŚCI

Wykaz skrótów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5
Słowo wstępne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
I. WIARA KOŚCIOŁA. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 9
Uczniowie idący do Emaus. . . . . . . . . . . . . . . . 11
Eucharystia, tajemnica wiary. . . . . . . . . . . . . . . 14
Wiara w Eucharystię. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 17
Akcja liturgiczna . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 29
Udział w Eucharystii. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 42
Kilka osobliwości liturgii . . . . . . . . . . . . . . . . . 56
II. CELEBRACJA EUCHARYSTII. . . . . . . . . . . . . . 63
Obrzędy wstępne . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 65
Liturgia Słowa. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 79
Liturgia eucharystyczna. . . . . . . . . . . . . . . . . . 93
Modlitwa eucharystyczna. . . . . . . . . . . . . . . . 101
Obrzędy Komunii Świętej. . . . . . . . . . . . . . . . 120
Obrzędy zakończenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . 139
III. CZAS LITURGICZNY . . . . . . . . . . . . . . . . . 143
Struktura roku liturgicznego . . . . . . . . . . . . . . 146
Msza niedzielna a Msza w dni powszednie. . . . . . 157
Cykl Narodzenia Pańskiego. . . . . . . . . . . . . . . 162
Cykl Wielkanocy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 169
Okres zwykły. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 180
Sanktorał: święta Pańskie, Dziewicy Maryi i świętych . . . . . . . . . . . . . . . . 182

FRAGMENT KSIĄŻKI

UCZNIOWIE IDĄCY DO EMAUS
Spotkanie z Jezusem w Eucharystii bardzo przypomina Jego spotkanie z uczniami idącymi do Emaus (zob. Łk 24, 13-35), które miało miejsce w dniu zmartwychwstania. Co zaskakujące, w opowieści św. Łukasza odnajdujemy zasadniczą  strukturę Mszy Świętej!
Święty Łukasz opowiada o dwóch uczniach, którzy smutni i przybici opuścili Jerozolimę, aby wrócić do swojego domu w Emaus. Chrystus zbliżył się do nich i włączył się do rozmowy, ale uczniowie Go nie rozpoznali i wyznali Mu swoją rozpacz w obliczu, jak im się wydawało, porażki Jezusa: „A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela!” (Łk 24, 21).  
Wówczas Jezus, odwołując się do świętych Pism, zaczyna objaśniać im plan Boży i sens swojej śmierci na krzyżu: „O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy. Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały? I zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego” (Łk 24, 25-26). Słuchając wyjaśnień, uczniowie odzyskują ducha i wołają: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?”. Dotarłszy do Emaus, nalegają, aby Jezus z nimi pozostał. „Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu” (Łk 24, 29-30). Jezus znika zachwyconym uczniom z oczu, zostawiając ich nad przełamanym chlebem, nowym znakiem swojej obecności. Pod wpływem tego spotkania ze Zmartwychwstałym obaj uczniowie doznają głębokiej przemiany: „W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem” (Łk 24, 33). Tam odnaleźli apostołów i ich towarzyszy i opowiedzieli im, „co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba” (Łk 24, 35).
Opowieść o uczniach idących do Emaus może stać się naszym przewodnikiem podczas spotkania ze Zmartwychwstałym we Mszy Świętej. Sekwencje opowieści ewangelicznej odpowiadają sekwencjom Eucharystii, do których należą: obrzędy wstępne, liturgia Słowa, liturgia eucharystyczna oraz obrzędy zakończenia.
Pierwszy fragment opowieści ewangelicznej ukazuje, jak Jezus przejmuje inicjatywę i osobiście przybywa na spotkanie z uczniami. Obrzędy wstępne Mszy przygotowują nas do tego, abyśmy przyjęli Chrystusa z właściwym nastawieniem. Zachęcają nas do uświadomienia sobie, że także i do nas przychodzi Jezus, aby się z nami spotkać: podczas Eucharystii staje się naszym towarzyszem drogi: idzie z nami, jest u naszego boku.
Kolejna sekwencja, ta, w której Jezus objaśnia Pisma, odpowiada liturgii Słowa. Aby spotkać Chrystusa, należy wysłuchać Słowo Boże, czyli czytania z Pisma Świętego, i je przyswoić. Czyż słuchającym Jezusa uczniom nie pałały serca?
Później następuje scena w gospodzie: uczniowie rozpoznają Jezusa, kiedy łamie On chleb i im go podaje. Ten fragment odpowiada liturgii eucharystycznej, podczas której Jezus objawia swoją obecność jako Odkupiciel, uobecnia swoją ofiarę na krzyżu, którą symbolizuje przełamany chleb, i ofiarowuje się nam w Komunii Świętej. 
Ostatni fragment opowieści także ma swoje odzwierciedlenie w Eucharystii. Spotkanie z Panem wywołuje w uczniach tak wielkie poruszenie, że natychmiast wyruszają w drogę, aby dać świadectwo swojej wiary w Chrystusa Zmartwychwstałego. Obrzędy zakończenia zachęcają nas do tego, abyśmy podążyli za przykładem uczniów, a także umacniają nas w przekonaniu, że Eucharystia daje nam światło i moc do tego, abyśmy stali się autentycznymi świadkami Jezusa.

Przeczytaj dłuższy fragment „Pokochać Mszę Świętą” »

Sklep internetowy Shoper.pl