Czasopisma
6.4
PLN
Oremus Nr 8 (263) 2018
Oremus Nr 8 (263) 2018
E-BOOK
Zaprenumeruj
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł

W sierpniowym numerze miesięcznika „Oremus”: 

- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania – na niedziele, uroczystości i święta – których autorem jest ks. Janusz Chyła, teolog-dogmatyk, proboszcz parafii Matki Bożej Królowej Polski w Chojnicach (diecezja pelplińska), autor m.in. książki „Ewangelia na Twitterze”;
- modlitwy wiernych przygotowane przez Wspólnotę modlitewną Adonai (wspólnota świeckich przy klasztorze ojców dominikanów, ul. Freta 10, Warszawa)
- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. Ks. Krzysztof Guzowski, teolog-dogmatyk, kierownik Katedry Chrystologii i Personalizmu Chrześcijańskiego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego im. Jana Pawła II, odpowiada na pytanie:

Wydaje się, że obecność Ducha Świętego w/na Eucharystii jest w naszej świadomości albo spychana na margines czy wręcz niezauważana, albo – przeciwnie – akcentowana tak mocno, że dzieje się to kosztem osoby Jezusa Chrystusa. Jak zachować tu zdrową równowagę? (I)

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC proponuje tekst na temat liturgii słowa. „Nie podważając konieczności różnorakich form kontaktu z Pismem Świętym («lectio divina», osobista lektura, studium itd.), zdecydowanie na pierwszym miejscu należy postawić lekturę liturgiczną. Celebracja liturgiczna, w której uobecnia się historia zbawienia, stanowi najwłaściwszy «dom» dla Pisma Świętego” – zaznacza ks. M. Zachara MIC.
Michał Kozak MIC w dziale „Pokochać Psalmy” rozważa Psalm 34 (z dziewiętnastej i dwudziestej niedzieli zwykłej). Wspólnym mianownikiem tego psalmu – pisze ks. M. Kozak MIC – „jest uwielbienie i dziękczynienie, zachwyt Bogiem, który jest bliski i dobry, słucha ludzkiego wołania, broni i otacza opieką”.
Halina Świrska, autorka „Naszej okładki”, przybliża obraz „Zaśnięcie Najświętszej Maryi Panny” (Duccio di Buoninsegna).
Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej.

Jesteśmy na Facebooku! Zapraszamy wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Środa, 15 sierpnia
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Msza w dzień

Jako ludzie żyjący na ziemi, jesteśmy podwójnie spokrewnieni: przez nasze ciało z ziemią, a przez duszę z niebem. Bliskość Boga, której doświadczamy, żyjąc Ewangelią, nie oddala nas od spraw świata, a wręcz przeciwnie. Możemy doświadczyć, że sprawy ziemskie ściśle wiążą się z niebieskimi. A zatem „odległość” nieba od ziemi nie jest daleka. Mierzy się ją nie w kilometrach, lecz intensywnością wiary, nadziei i miłości. Gdy słowo wypełnia duszę i ciało, wtedy cały człowiek może wyśpiewać Bogu „Magnificat”. Dzisiaj wraz z Maryją wniebowziętą jesteśmy do tego zaproszeni.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Przy obchodzie Wniebowzięcia Twego, S/554, albo: Królowej Anielskiej, E/500, L/339, S/496

ALBO ANTYFONA: Wielki znak ukazał się na niebie: * Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod Jej stopami, * a na Jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.

Albo:

Radujmy się wszyscy w Panu, * obchodząc uroczystość ku czci Najświętszej Maryi Panny. * Z Jej Wniebowzięcia radują się Aniołowie * i wychwalają Syna Bożego.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty wziąłeś do niebieskiej chwały ciało i duszę Niepokalanej Dziewicy Maryi, Matki Twojego Syna, † spraw, abyśmy nieustannie troszczyli się o dobra duchowe * i wysłużyli sobie udział w Jej chwale. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Apokalipsy św. Jana Apostoła (11,19a; 12,1.3-6a.10ab). Świątynia Boga w niebie się otwarła i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem ukazał się wielki znak na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. Ukazał się też inny znak na niebie: Oto wielki Smok ognisty, ma siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Ogon jego zmiata trzecią część gwiazd z nieba i rzucił je na ziemię. Smok stanął przed mającą urodzić Niewiastą, ażeby skoro tylko porodzi, pożreć jej Dziecko. I porodziła Syna – Mężczyznę, który będzie pasł wszystkie narody rózgą żelazną. Dziecko jej zostało porwane do Boga i do Jego tronu. Niewiasta zaś zbiegła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: „Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 45,7.10-12.14-15)

REFREN: Stoi Królowa po Twojej prawicy.

Tron Twój, Boże, trwa na wieki, *
berłem sprawiedliwym berło Twego królestwa.
Córki królewskie wychodzą na spotkanie z tobą, *
królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *
zapomnij o swym ludzie, o domu twego ojca.
Król pragnie twego piękna, *
on twoim panem, oddaj mu pokłon.

Córa królewska wchodzi pełna chwały, *
odziana w złotogłów.
W szacie wzorzystej prowadzą ją do króla, *
za nią prowadzą do ciebie dziewice, jej druhny.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (15,20-26). Bracia: Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Maryja została wzięta do nieba,
radują się zastępy aniołów.

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (1,39-56). W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana”. Wtedy Maryja rzekła: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, święte jest imię Jego. A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Prawda o wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny została przez Kościół dogmatycznie potwierdzona dopiero przez papieża Piusa XII w 1950 roku, choć w wierze Ludu Bożego była obecna od starożytności. To „zwlekanie” Kościoła z pewnych względów okazało się błogosławieństwem. Przyczyn potwierdzenia dogmatów jest wiele. Jedną z częstych w historii bywało kwestionowanie prawd objawionych lub wątpliwości, jak należy je interpretować. W przypadku wniebowzięcia Maryi trudno mówić o podważaniu tej prawdy w Kościele. W XX wieku jednak, za pośrednictwem różnych ideologii, zakwestionowano godność człowieka, w tym jego cielesność. Spowodowało to niewyobrażalne wręcz spustoszenie w populacji narodów, kulturze, mentalności i dobrach materialnych. Systemy totalitarne dokonały zamachu na ludzką godność, na duszę i ciało człowieka. Uprzedmiotowiono także cielesność, czyniąc z niej źródło przyjemności. Dokonano zamachu na ludzkie życie przed urodzeniem i w stanie terminalnym. To wszystko jest kontekstem i znakiem czasu, w którym lepiej widać sens oraz przeznaczenie ludzkiej duszy i ciała. Ogłoszenie więc dogmatu o wzięciu Maryi po dokończeniu Jej ziemskiego życia do nieba można potraktować jako proroczy znak dla naszych czasów. Wzorcem i źródłem tego wydarzenia jest zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Św. Paweł przypomina, że „jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia”.
Maryja jako pierwsza z ludzi ma udział w triumfie Syna. Ale cokolwiek odnosimy do Jezusowej i naszej Matki, odnosi się także do Kościoła. Dzisiejsza uroczystość pozwala nam więc spojrzeć w niebo i ucieszyć się, że zostaliśmy tam zaproszeni i że już teraz możemy doświadczać jego przedsmaku. Zwłaszcza gdy niebo przyjmujemy do naszych serc. Chrystus jest bowiem jego treścią, a Komunia z Nim jest także zjednoczeniem w duchu wiary ze wszystkimi uczestnikami wiecznej chwały.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Prosimy Cię, Ojcze, aby Kościół był – jak Maryja – świadkiem Twojej obecności i miłości.
• Aby prześladowani za wiarę otrzymali duchową i materialną pomoc.
• Aby rządzący naszym krajem kierowali się mądrością i należytym rozpoznaniem potrzeb obywateli.
• Aby niewierzący mogli otrzymać światło wiary.
• Abyśmy pośród codziennych trudów uczyli się od Maryi wiary, nadziei i miłości.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Czego chcesz od nas Panie, E/116, L/95, M/174, S/837

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, niech się wzniesie do Ciebie ofiara naszego oddania † i przez wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej * niech nasze serca rozpalone ogniem miłości nieustannie dążą do Ciebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O WNIEBOWZIĘCIU NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY 61

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Panie, dobry jak chleb, E/455, M/192, S/380; Uwielbiaj duszo moja, E/141, S/1148

ANTYFONA: Błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, * gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.

MÓDLMY SIĘ: Miłosierny Boże, przyjęliśmy Najświętszy Sakrament, który daje zbawienie, † prosimy Cię, abyś dzięki wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej * doprowadził nas do chwały zmartwychwstania. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Matko niebieskiego Pana, L/345, S/518, albo: Niech chwała Maryi, S/524


Autorzy:
ks. Janusz Chyła – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Wspólnota modlitewna Adonai – modlitwy wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 8 (263) 2018



OPIS

W sierpniowym numerze miesięcznika „Oremus”: 

- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania – na niedziele, uroczystości i święta – których autorem jest ks. Janusz Chyła, teolog-dogmatyk, proboszcz parafii Matki Bożej Królowej Polski w Chojnicach (diecezja pelplińska), autor m.in. książki „Ewangelia na Twitterze”;
- modlitwy wiernych przygotowane przez Wspólnotę modlitewną Adonai (wspólnota świeckich przy klasztorze ojców dominikanów, ul. Freta 10, Warszawa)
- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. Ks. Krzysztof Guzowski, teolog-dogmatyk, kierownik Katedry Chrystologii i Personalizmu Chrześcijańskiego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego im. Jana Pawła II, odpowiada na pytanie:

Wydaje się, że obecność Ducha Świętego w/na Eucharystii jest w naszej świadomości albo spychana na margines czy wręcz niezauważana, albo – przeciwnie – akcentowana tak mocno, że dzieje się to kosztem osoby Jezusa Chrystusa. Jak zachować tu zdrową równowagę? (I)

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC proponuje tekst na temat liturgii słowa. „Nie podważając konieczności różnorakich form kontaktu z Pismem Świętym («lectio divina», osobista lektura, studium itd.), zdecydowanie na pierwszym miejscu należy postawić lekturę liturgiczną. Celebracja liturgiczna, w której uobecnia się historia zbawienia, stanowi najwłaściwszy «dom» dla Pisma Świętego” – zaznacza ks. M. Zachara MIC.
Michał Kozak MIC w dziale „Pokochać Psalmy” rozważa Psalm 34 (z dziewiętnastej i dwudziestej niedzieli zwykłej). Wspólnym mianownikiem tego psalmu – pisze ks. M. Kozak MIC – „jest uwielbienie i dziękczynienie, zachwyt Bogiem, który jest bliski i dobry, słucha ludzkiego wołania, broni i otacza opieką”.
Halina Świrska, autorka „Naszej okładki”, przybliża obraz „Zaśnięcie Najświętszej Maryi Panny” (Duccio di Buoninsegna).
Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej.

Jesteśmy na Facebooku! Zapraszamy wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Środa, 15 sierpnia
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Msza w dzień

Jako ludzie żyjący na ziemi, jesteśmy podwójnie spokrewnieni: przez nasze ciało z ziemią, a przez duszę z niebem. Bliskość Boga, której doświadczamy, żyjąc Ewangelią, nie oddala nas od spraw świata, a wręcz przeciwnie. Możemy doświadczyć, że sprawy ziemskie ściśle wiążą się z niebieskimi. A zatem „odległość” nieba od ziemi nie jest daleka. Mierzy się ją nie w kilometrach, lecz intensywnością wiary, nadziei i miłości. Gdy słowo wypełnia duszę i ciało, wtedy cały człowiek może wyśpiewać Bogu „Magnificat”. Dzisiaj wraz z Maryją wniebowziętą jesteśmy do tego zaproszeni.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Przy obchodzie Wniebowzięcia Twego, S/554, albo: Królowej Anielskiej, E/500, L/339, S/496

ALBO ANTYFONA: Wielki znak ukazał się na niebie: * Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod Jej stopami, * a na Jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.

Albo:

Radujmy się wszyscy w Panu, * obchodząc uroczystość ku czci Najświętszej Maryi Panny. * Z Jej Wniebowzięcia radują się Aniołowie * i wychwalają Syna Bożego.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty wziąłeś do niebieskiej chwały ciało i duszę Niepokalanej Dziewicy Maryi, Matki Twojego Syna, † spraw, abyśmy nieustannie troszczyli się o dobra duchowe * i wysłużyli sobie udział w Jej chwale. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Apokalipsy św. Jana Apostoła (11,19a; 12,1.3-6a.10ab). Świątynia Boga w niebie się otwarła i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego świątyni. Potem ukazał się wielki znak na niebie: Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu. Ukazał się też inny znak na niebie: Oto wielki Smok ognisty, ma siedem głów i dziesięć rogów, a na głowach siedem diademów. Ogon jego zmiata trzecią część gwiazd z nieba i rzucił je na ziemię. Smok stanął przed mającą urodzić Niewiastą, ażeby skoro tylko porodzi, pożreć jej Dziecko. I porodziła Syna – Mężczyznę, który będzie pasł wszystkie narody rózgą żelazną. Dziecko jej zostało porwane do Boga i do Jego tronu. Niewiasta zaś zbiegła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga. I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: „Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 45,7.10-12.14-15)

REFREN: Stoi Królowa po Twojej prawicy.

Tron Twój, Boże, trwa na wieki, *
berłem sprawiedliwym berło Twego królestwa.
Córki królewskie wychodzą na spotkanie z tobą, *
królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *
zapomnij o swym ludzie, o domu twego ojca.
Król pragnie twego piękna, *
on twoim panem, oddaj mu pokłon.

Córa królewska wchodzi pełna chwały, *
odziana w złotogłów.
W szacie wzorzystej prowadzą ją do króla, *
za nią prowadzą do ciebie dziewice, jej druhny.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (15,20-26). Bracia: Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy. Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Maryja została wzięta do nieba,
radują się zastępy aniołów.

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (1,39-56). W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana”. Wtedy Maryja rzekła: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, święte jest imię Jego. A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się Go boją. Okazał moc swego ramienia, rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich. Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych. Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił. Ujął się za swoim sługą, Izraelem, pomny na swe miłosierdzie. Jak obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieki”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Prawda o wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny została przez Kościół dogmatycznie potwierdzona dopiero przez papieża Piusa XII w 1950 roku, choć w wierze Ludu Bożego była obecna od starożytności. To „zwlekanie” Kościoła z pewnych względów okazało się błogosławieństwem. Przyczyn potwierdzenia dogmatów jest wiele. Jedną z częstych w historii bywało kwestionowanie prawd objawionych lub wątpliwości, jak należy je interpretować. W przypadku wniebowzięcia Maryi trudno mówić o podważaniu tej prawdy w Kościele. W XX wieku jednak, za pośrednictwem różnych ideologii, zakwestionowano godność człowieka, w tym jego cielesność. Spowodowało to niewyobrażalne wręcz spustoszenie w populacji narodów, kulturze, mentalności i dobrach materialnych. Systemy totalitarne dokonały zamachu na ludzką godność, na duszę i ciało człowieka. Uprzedmiotowiono także cielesność, czyniąc z niej źródło przyjemności. Dokonano zamachu na ludzkie życie przed urodzeniem i w stanie terminalnym. To wszystko jest kontekstem i znakiem czasu, w którym lepiej widać sens oraz przeznaczenie ludzkiej duszy i ciała. Ogłoszenie więc dogmatu o wzięciu Maryi po dokończeniu Jej ziemskiego życia do nieba można potraktować jako proroczy znak dla naszych czasów. Wzorcem i źródłem tego wydarzenia jest zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Św. Paweł przypomina, że „jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia”.
Maryja jako pierwsza z ludzi ma udział w triumfie Syna. Ale cokolwiek odnosimy do Jezusowej i naszej Matki, odnosi się także do Kościoła. Dzisiejsza uroczystość pozwala nam więc spojrzeć w niebo i ucieszyć się, że zostaliśmy tam zaproszeni i że już teraz możemy doświadczać jego przedsmaku. Zwłaszcza gdy niebo przyjmujemy do naszych serc. Chrystus jest bowiem jego treścią, a Komunia z Nim jest także zjednoczeniem w duchu wiary ze wszystkimi uczestnikami wiecznej chwały.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
• Prosimy Cię, Ojcze, aby Kościół był – jak Maryja – świadkiem Twojej obecności i miłości.
• Aby prześladowani za wiarę otrzymali duchową i materialną pomoc.
• Aby rządzący naszym krajem kierowali się mądrością i należytym rozpoznaniem potrzeb obywateli.
• Aby niewierzący mogli otrzymać światło wiary.
• Abyśmy pośród codziennych trudów uczyli się od Maryi wiary, nadziei i miłości.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Czego chcesz od nas Panie, E/116, L/95, M/174, S/837

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, niech się wzniesie do Ciebie ofiara naszego oddania † i przez wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej * niech nasze serca rozpalone ogniem miłości nieustannie dążą do Ciebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O WNIEBOWZIĘCIU NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY 61

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Panie, dobry jak chleb, E/455, M/192, S/380; Uwielbiaj duszo moja, E/141, S/1148

ANTYFONA: Błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, * gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.

MÓDLMY SIĘ: Miłosierny Boże, przyjęliśmy Najświętszy Sakrament, który daje zbawienie, † prosimy Cię, abyś dzięki wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej * doprowadził nas do chwały zmartwychwstania. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Matko niebieskiego Pana, L/345, S/518, albo: Niech chwała Maryi, S/524


Autorzy:
ks. Janusz Chyła – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Wspólnota modlitewna Adonai – modlitwy wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

Sklep internetowy Shoper.pl