Czasopisma
6.4
PLN
Oremus Nr 6 (249) 2017
Oremus Nr 6 (249) 2017
E-BOOK
Zaprenumeruj
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 6,40 zł

Od lipca w OREMUS nowy cykl tekstów liturgicznego ABC

Kościół, który św. Paweł nazywa Ciałem Chrystusa (np. Ef 1,22-23), jest podstawowym znakiem Jego obecności w świecie. W Kościele zaś szczególne znaczenie mają znaki sakramentalne, stanowiące oś całego życia liturgicznego. „To, co było widzialne w naszym Zbawicielu, zostało teraz zawarte w sakramentach” – powiedział św. Leon Wielki w kazaniu na wniebowstąpienie. Widzialne znaki sakramentalne są więc kontynuacją człowieczeństwa Chrystusa.
W odpowiedzi na prośby Czytelników od lipca br. powracamy w liturgicznym ABC do Mszy świętej. W kolejnych tekstach Maciej Zachara MIC przyjrzy się całej celebracji, od naszego wejścia do kościoła, przez obrzędy mszalne, aż do opuszczenia świątyni po zakończonej liturgii – pod kątem szeroko rozumianych znaków (osoby, gesty, postawy, przedmioty itd.).
Autor podejmie m.in. takie tematy, jak: niedziela – znak święta; znak świątyni, wody święconej i wnętrza świątyni; znak zgromadzenia liturgicznego; chwile ciszy; skłony głową, pochylenie ciała; postawa stojąca i siedząca; osoby proklamujące słowo; symbolika chleba i wina; procesja z darami; gesty oranta; gesty na Per ipsum i podczas „Ojcze nasz”; znak pokoju; Agnus Dei – znak Baranka; Komunia święta – znak Uczty, postawa ciała, do ust czy na dłoń, dwie Postacie, dary aktualnie konsekrowane; błogosławieństwo, rozesłanie – znak misji.

 

W czerwcowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;

- wprowadzenia liturgiczne i rozważania – na niedziele, uroczystości i święta – autorstwa ks. Karola Masicza, duszpasterza z parafii pw. św. Zygmunta z Warszawy;

- modlitwy wiernych przygotowane przez grupy Odnowy w Duchu Świętym z Ostrołęki;

- wstęp do okresu zwykłego napisany przez ks. Sławomira Sosnowskiego, liturgistę z archidiecezji łódzkiej;

- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. Ks. Dominik Ostrowski, liturgista z diecezji świdnickiej, konsultor Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Episkopatu Polski, odpowiada na pytanie:

Kiedy powinny być sprawowane Msze wotywne o Duchu Świętym?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC przedstawia sylwetkę ks. Wacława Schenka (1913-1982), inicjatora lubelskiej szkoły badań nad dziejami liturgii w Polsce, promotora duszpasterstwa liturgicznego, który w liturgii widział „środowisko kształtujące człowieka i jego osobowość”.
Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” przybliża tzw. psalmy alfabetyczne.
Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przedstawia obraz „Zesłanie Ducha Świętego” (Giotto di Bondone).
Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej. Publikujemy też, jak zwykle w czerwcu, Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa.

 

Szanowni Państwo.

W nowym roku liturgicznym OREMUS został wzbogacony o:

- ROZWAŻANIA NA ŚWIĘTA

- nowy dział - PYTANIA I ODPOWIEDZI - w którym można przeczytać odpowiedzi na pojawiające się wątpliwości
ponadto:


Jesteśmy już na Facebooku! Zapraszam wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 4 czerwca
Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Msza Wigilii

Ostatni dzień tygodniowego żydowskiego Święta Namiotów, dzień, w którym Chrystus zachęca, by spragnieni przychodzili do Niego i pili, to dzień modlitwy o deszcz. Żydzi doświadczyli Bożej opieki i wierzyli w skuteczność modlitwy, dlatego o deszcz poprosili dopiero w dniu, w którym opuszczali pustynię. Czy prosząc o Ducha Świętego, naprawdę gotów jestem na to, co On chce mi przynosić? Czy chcę, by w tej Eucharystii Duch Święty przyszedł do mnie z darem pokoju, wskrzeszenia we mnie martwych tkanek duchowych, i darem modlitwy takiej, jakiej chce On sam?

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Przybądź, Stwórco Duchu Boży, L/243, S/322, albo: Różne są dary łaski, N2/234

ALBO ANTYFONA: Miłość Boża rozlana jest w naszych sercach * przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. * Alleluja.

CZYTANIE z Księgi Rodzaju (11,1-9). Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli jednakowe słowa. A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i tam zamieszkali. I mówili jeden do drugiego: „Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i wypalmy ją w ogniu”. A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej, rzekli: „Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób zdobędziemy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi”. A Pan zstąpił z nieba, by zobaczyć to miasto i wieżę, które budowali ludzie, i rzekł: „Są oni jednym ludem i wszyscy mają jedną mowę, i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego!”. W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańców całej ziemi. Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 33,10-15)

REFREN: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.

Pan udaremnia zamiary narodów, *
wniwecz obraca zamysły ludów.
Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Pan spogląda z nieba, *
widzi wszystkich ludzi.

REFREN: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.

Patrzy z miejsca, gdzie przebywa, *
na wszystkich mieszkańców ziemi.
On, który serca wszystkich ukształtował, *
który zważa na wszystkie ich czyny.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (19,3-8a.16-20b). Mojżesz wszedł na górę do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: „Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wy widzieliście, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie. Teraz, jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym. Takie to słowa powiedz Izraelitom”. Mojżesz powrócił i zwołał starszych ludu, i przedstawił im wszystko, co mu Pan nakazał. Wtedy cały lud jednogłośnie powiedział: „Uczynimy wszystko, co Pan nakazał”. Trzeciego dnia rano rozległy się grzmoty z błyskawicami, a gęsty obłok rozpostarł się nad górą i rozległ się głos potężnej trąby, tak że cały lud przebywający w obozie drżał ze strachu. Mojżesz wyprowadził lud z obozu naprzeciw Boga i ustawił u stóp góry. Góra zaś Synaj była cała spowita dymem, gdyż Pan zstąpił na nią w ogniu i unosił się z niej dym jak z pieca, i cała góra bardzo się trzęsła. Głos trąby się przeciągał i stawał się coraz donioślejszy. Mojżesz mówił, a Bóg odpowiadał mu wśród gromów. Pan zstąpił na górę Synaj, na jej szczyt. I wezwał Mojżesza na szczyt góry.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Dn 3,52-56)

REFREN: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione imię Twoje †
pełne chwały i świętości, *
uwielbione i wywyższone na wieki.

Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały, *
uwielbiony i przesławny na wieki.
Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa, *
uwielbiony i przesławny na wieki.

Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie, †
który zasiadasz na Cherubach, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.

Albo:

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 19,8-11)

REFREN: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, *
słodsze od miodu płynącego z plastra.

REFREN: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

CZYTANIE z Księgi proroka Ezechiela (37,1-14). Spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe. I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?”. Odpowiedziałem: „Panie Boże, Ty to wiesz”. Wtedy rzekł On do mnie: „Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana! Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha, byście ożyły. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha, byście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan”. I prorokowałem, jak mi polecono, a gdy prorokowałem, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha. I powiedział On do mnie: „Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź, duchu, i tchnij na tych pobitych, aby ożyli”. Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach – wojsko bardzo, bardzo wielkie. I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, znikła nadzieja nasza, już po nas. Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam” – mówi Pan Bóg.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 107,2-9)

REFREN: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.

Tak niech mówią odkupieni przez Pana, *
których wybawił z rąk przeciwnika
i których zgromadził z obcych krain, *
ze wschodu i zachodu, z północy i południa.

Błądzili na pustynnym odludziu, *
do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.
Cierpieli głód i pragnienie *
i wygasało w nich życie.

W swoim utrapieniu wołali do Pana, *
a On ich uwolnił od trwogi.
I powiódł ich prostą drogą, *
aż doszli do miasta zamieszkałego.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *
za Jego cuda wobec synów ludzkich,
bo głodnego nasycił, *
a łaknącego napełnił dobrami.

CZYTANIE z Księgi proroka Joela (3,1-5). To mówi Pan: „Wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą mieć sny, a młodzieńcy wasi będą mieli widzenia. Nawet na sługi i służebnice wyleję Ducha mego w owych dniach. I uczynię znaki na niebie i na ziemi: krew i ogień, i słupy dymne. Słońce zmieni się w ciemność, a księżyc w krew, gdy przyjdzie dzień Pański, dzień wielki i straszny. Każdy jednak, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony, bo na górze Syjon i w Jeruzalem będzie wybawienie, jak przepowiedział Pan, i wśród ocalałych będą ci, których wezwał Pan”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 104,1-2a.24.35c.27-30)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Odziany w majestat i piękno, *
światłem okryty jak płaszczem.

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! *
Ty wszystko mądrze uczyniłeś,
ziemia jest pełna Twoich stworzeń. *
Błogosław, duszo moja, Pana!

Wszystko to czeka na Ciebie, *
byś dał im pokarm we właściwym czasie.
Gdy im dajesz, zbierają, *
gdy otwierasz swą rękę, sycą się Twym dobrem.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty chciałeś, aby obchód świąt paschalnych objął okres Pięćdziesiątnicy, † spraw, niech Duch Święty zjednoczy rozdzielone narody, * aby każdy w swoim języku oddawał Ci chwałę. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Albo:

Wszechmogący Boże, spraw, niech zajaśnieje nad nami blask Twojej chwały, * a Chrystus, Światłość ze Światłości, niech umocni darem Ducha Świętego serca odrodzonych dzięki Twojej łasce. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (8,22-27). Bracia: Wiemy, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując przybrania za synów – odkupienia naszego ciała. W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni. Nadzieja zaś, której spełnienie już się ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co się już ogląda? Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy. Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Przyjdź, Duchu Święty,
napełnij serca swoich wiernych
i zapal w nich ogień swojej miłości.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (7,37-39). W ostatnim, najbardziej uroczystym dniu Święta Namiotów Jezus wstał i zawołał donośnym głosem: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza”. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.
Oto słowo Pańskie.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
Boże, Duchu Stworzycielu, obdarz swój lud jednością, aby wspólnymi siłami budował Twoje królestwo na ziemi.
Boże, Dawco darów mnogich, wspieraj Papieża i wszystkich duchownych swoją mocą, aby mogli prowadzić Twój Kościół do zjednoczenia z Tobą.
Boże, Duchu Prawdy, skrusz serca ludzi pochłoniętych gniewem i nienawiścią, aby otworzyli się na dar przebaczenia i doznali uzdrowienia.
Boże, Duchu Pocieszycielu, przychodź ze swoim światłem do błądzących w ciemnościach, aby nie szukali szczęścia poza Tobą.
Boże, Duchu Wspomożycielu, daj nam odkryć nasze najgłębsze pragnienia, abyśmy czerpali łaski ze Źródła wody żywej.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Pójdź do Jezusa, S/860, albo: Pokój wam, N2/412

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, niech błogosławieństwo Ducha Świętego zstąpi na te dary † i wzbudzi w Twoim Kościele taką miłość, * aby wśród świata stawał się prawdziwym znakiem zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO 27

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Pomiędzy lud swój idzie sam, E/457, M/196, S/384; Radośnie Panu hymn śpiewajmy, E/133, L/107, S/866

ANTYFONA: W ostatnim dniu święta * Jezus, stojąc, zawołał donośnym głosem: * Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, * niech przyjdzie do Mnie i pije. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech przyjęty Sakrament nas uświęci † i da nam gorliwość płynącą od Ducha Świętego, * którym w cudowny sposób napełniłeś swoich Apostołów. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Duchu Najświętszy, S/317


Msza w dzień

50 dni po Passze Żydzi obchodzili święto Szawuot, upamiętniające wydarzenia na górze Synaj, gdy Izrael otrzymał od Boga Prawo i, przyjmując je, zawarł przymierze z Panem. My 50 dni po Zmartwychwstaniu upamiętniamy zesłanie Ducha Świętego, dzięki któremu umacniamy się jako Kościół Boży, przeniknięty misją miłości. Prośmy, by tak jak w pierwotnym Kościele, Duch Święty przenikał nasze serca, rozpalał w nich miłość bratnią i posyłał nas na peryferia z orędziem Dobrej Nowiny o zbawieniu, które przynosi Jezus Chrystus.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: O Stworzycielu Duchu, E/218, L/432, S/319

ALBO ANTYFONA: Duch Pański napełnił okrąg ziemi, * Ten, który ogarnia wszystko, * zna każdą mowę. * Alleluja.

Albo:

Miłość Boża rozlana jest w naszych sercach * przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. * Alleluja.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty przez misterium dnia dzisiejszego uświęcasz swój Kościół ogarniający wszystkie ludy i narody, † ześlij dary Ducha Świętego na całą ziemię * i dokonaj w sercach wiernych cudów, które zdziałałeś w początkach głoszenia Ewangelii. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (2,1-11). Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jeruzalem pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak tamci przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: „Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 104,1.24.29-31.34)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie, *
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Niech chwała Pana trwa na wieki, *
niech Pan się raduje z dzieł swoich.
Niech miła Mu będzie pieśń moja, *
będę radował się w Panu.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (12,3b-7.12-13). Bracia: Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: „Panem jest Jezus”. Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra. Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscy bowiem w jednym Duchu zostaliśmy ochrzczeni, aby stanowić jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscy też zostaliśmy napojeni jednym Duchem.
Oto słowo Boże.

SEKWENCJA:

Przybądź, Duchu Święty, Bez Twojego tchnienia,
Ześlij z nieba wzięty Cóż jest wśród stworzenia?
Światła Twego strumień. Tylko cierń i nędze.

Przyjdź, Ojcze ubogich, Obmyj, co nieświęte,
Przyjdź, Dawco łask drogich, Oschłym wlej zachętę,
Przyjdź, Światłości sumień. Ulecz serca ranę.

O, najmilszy z gości, Nagnij, co jest harde,
Słodka serc radości, Rozgrzej serca twarde,
Słodkie orzeźwienie. Prowadź zabłąkane.

W pracy Tyś ochłodą, Daj Twoim wierzącym,
W skwarze żywą wodą, W Tobie ufającym,
W płaczu utulenie. Siedmiorakie dary.

Światłości najświętsza, Daj zasługę męstwa,
Serc wierzących wnętrza Daj wieniec zwycięstwa,
Poddaj Twej potędze. Daj szczęście bez miary.

AKLAMACJA: Alleluja.
Przyjdź, Duchu Święty,
napełnij serca swoich wiernych
i zapal w nich ogień swojej miłości.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (20,19-23). Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: „Pokój wam!”. A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: „Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Niemożliwe jest zamknięcie Ducha Świętego w słoiku, przyczepienie nalepki i podpisanie, na jakie okazje powinniśmy otwierać nakrętkę i „zawartość” stosować w Kościele. Już samo greckie słowo „Parakletos” tłumaczyć możemy jako adwokat, pośrednik, obrońca, wspomożyciel, pocieszyciel, doradca. Pewnie tylko jeden Pan wie, jak działał Duch Święty w sercach Partów, Medów i Elamitów. I tylko jeden Pan wie, jak Duch Święty chce działać w Kościele podziemnym w Chinach, w afrykańskiej wiosce tańczącej wokół ołtarza pod prowizoryczną wiatą, czy w naszej starej, trochę śpiącej Europie. Jedno jest pewne: Duchowi Świętemu trzeba dać się „wyszaleć”...
Po to przecież Pan posyła Ducha zalążkowi Kościoła, by mógł pozwolić sobie na szaleństwo. Bo czym innym, jeśli nie szaleństwem, będzie odwaga wyjścia z Wieczernika i głoszenie Dobrej Nowiny o największym z wrogów ówczesnego establishmentu. I to głoszenie z mocą, z Ducha, gdy mówią w przynajmniej 17 dialektach i językach do przebywających w Jerozolimie Żydów z diaspory. I działanie cudów, i uzdrowienia, i odpuszczanie grzechów, i chrzest, i Eucharystia, i męczeństwo, i pierwsze święcenia kapłańskie, i kolejne... Dwa tysiące lat mija od chwili, kiedy Duch Święty rozpoczął szaleństwo miłości w Chrystusowym Kościele. Dobrą Nowiną na dziś dla mnie i dla ciebie jest to, że nie widać, by Paraklet planował się uspokoić w najbliższym czasie. Trzeba Mu tylko pozwolić na szaleństwo, a nie próbować zamknąć Go w słoiku czy złapać w siatkę na motyle. Przecież i tak wieje, kędy chce, i tylko szum Jego słychać.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH, s. 28

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Głoś imię Pana, E/378, N1/153, S/843, albo: Duch Pański napełnił okrąg ziemi, E/212

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, † spraw, aby zgodnie z obietnicą Twojego Syna, Duch Święty dał nam głębiej zrozumieć tajemnicę Eucharystii * i doprowadził nas do całej prawdy. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO 27

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Przyjdźcie do mnie wszyscy, E/410 lub: S/390; Dzięki o Panie, E/118, L/96, S/839

ANTYFONA: Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym * i głosili wielkie dzieła Boże. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty udzielasz swojemu Kościołowi nadprzyrodzonych darów, † zachowaj łaskę, którą go obdarzyłeś, * aby zawsze działała w nas moc Ducha Świętego, a Pokarm eucharystyczny przez Niego uświęcony przyczynił się do naszego wiecznego zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Bóg, Ojciec światłości, który w dniu dzisiejszym oświecił dusze uczniów przez zesłanie Ducha Pocieszyciela, † niech wam udzieli swojego błogosławieństwa * i napełni was darami Ducha Świętego.
Amen.
Niech ogień Ducha Świętego, † który ukazał się nad uczniami, * oczyści wasze serca od wszelkiego grzechu i przeniknie was swoim światłem.
Amen.
Duch Święty, który zjednoczył różne narody w wyznawaniu tej samej wiary, † niech sprawi, abyście trwali w tej wierze * i od nadziei przeszli do oglądania Boga w niebie.
Amen.
Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn,  i Duch Święty.
Amen.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Duchu Święty, przyjdź prosimy, L/239, S/318, albo: Duchu Święty rozpal w nas, N2/402


Autorzy:
ks. Karol Masicz – wprowadzenia do liturgii i rozważania
grupy Odnowy w Duchu Świętym z Ostrołęki – modlitwa wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

 

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Deon
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 6 (249) 2017



OPIS

Od lipca w OREMUS nowy cykl tekstów liturgicznego ABC

Kościół, który św. Paweł nazywa Ciałem Chrystusa (np. Ef 1,22-23), jest podstawowym znakiem Jego obecności w świecie. W Kościele zaś szczególne znaczenie mają znaki sakramentalne, stanowiące oś całego życia liturgicznego. „To, co było widzialne w naszym Zbawicielu, zostało teraz zawarte w sakramentach” – powiedział św. Leon Wielki w kazaniu na wniebowstąpienie. Widzialne znaki sakramentalne są więc kontynuacją człowieczeństwa Chrystusa.
W odpowiedzi na prośby Czytelników od lipca br. powracamy w liturgicznym ABC do Mszy świętej. W kolejnych tekstach Maciej Zachara MIC przyjrzy się całej celebracji, od naszego wejścia do kościoła, przez obrzędy mszalne, aż do opuszczenia świątyni po zakończonej liturgii – pod kątem szeroko rozumianych znaków (osoby, gesty, postawy, przedmioty itd.).
Autor podejmie m.in. takie tematy, jak: niedziela – znak święta; znak świątyni, wody święconej i wnętrza świątyni; znak zgromadzenia liturgicznego; chwile ciszy; skłony głową, pochylenie ciała; postawa stojąca i siedząca; osoby proklamujące słowo; symbolika chleba i wina; procesja z darami; gesty oranta; gesty na Per ipsum i podczas „Ojcze nasz”; znak pokoju; Agnus Dei – znak Baranka; Komunia święta – znak Uczty, postawa ciała, do ust czy na dłoń, dwie Postacie, dary aktualnie konsekrowane; błogosławieństwo, rozesłanie – znak misji.

 

W czerwcowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;

- wprowadzenia liturgiczne i rozważania – na niedziele, uroczystości i święta – autorstwa ks. Karola Masicza, duszpasterza z parafii pw. św. Zygmunta z Warszawy;

- modlitwy wiernych przygotowane przez grupy Odnowy w Duchu Świętym z Ostrołęki;

- wstęp do okresu zwykłego napisany przez ks. Sławomira Sosnowskiego, liturgistę z archidiecezji łódzkiej;

- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. Ks. Dominik Ostrowski, liturgista z diecezji świdnickiej, konsultor Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Episkopatu Polski, odpowiada na pytanie:

Kiedy powinny być sprawowane Msze wotywne o Duchu Świętym?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC przedstawia sylwetkę ks. Wacława Schenka (1913-1982), inicjatora lubelskiej szkoły badań nad dziejami liturgii w Polsce, promotora duszpasterstwa liturgicznego, który w liturgii widział „środowisko kształtujące człowieka i jego osobowość”.
Michał Kozak MIC w cyklu „Pokochać Psalmy” przybliża tzw. psalmy alfabetyczne.
Halina Świrska w cyklu „Nasza okładka” przedstawia obraz „Zesłanie Ducha Świętego” (Giotto di Bondone).
Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej. Publikujemy też, jak zwykle w czerwcu, Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa.

 

Szanowni Państwo.

W nowym roku liturgicznym OREMUS został wzbogacony o:

- ROZWAŻANIA NA ŚWIĘTA

- nowy dział - PYTANIA I ODPOWIEDZI - w którym można przeczytać odpowiedzi na pojawiające się wątpliwości
ponadto:


Jesteśmy już na Facebooku! Zapraszam wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 4 czerwca
Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Msza Wigilii

Ostatni dzień tygodniowego żydowskiego Święta Namiotów, dzień, w którym Chrystus zachęca, by spragnieni przychodzili do Niego i pili, to dzień modlitwy o deszcz. Żydzi doświadczyli Bożej opieki i wierzyli w skuteczność modlitwy, dlatego o deszcz poprosili dopiero w dniu, w którym opuszczali pustynię. Czy prosząc o Ducha Świętego, naprawdę gotów jestem na to, co On chce mi przynosić? Czy chcę, by w tej Eucharystii Duch Święty przyszedł do mnie z darem pokoju, wskrzeszenia we mnie martwych tkanek duchowych, i darem modlitwy takiej, jakiej chce On sam?

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Przybądź, Stwórco Duchu Boży, L/243, S/322, albo: Różne są dary łaski, N2/234

ALBO ANTYFONA: Miłość Boża rozlana jest w naszych sercach * przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. * Alleluja.

CZYTANIE z Księgi Rodzaju (11,1-9). Mieszkańcy całej ziemi mieli jedną mowę, czyli jednakowe słowa. A gdy wędrowali ze wschodu, napotkali równinę w kraju Szinear i tam zamieszkali. I mówili jeden do drugiego: „Chodźcie, wyrabiajmy cegłę i wypalmy ją w ogniu”. A gdy już mieli cegłę zamiast kamieni i smołę zamiast zaprawy murarskiej, rzekli: „Chodźcie, zbudujemy sobie miasto i wieżę, której wierzchołek będzie sięgał nieba, i w ten sposób zdobędziemy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po całej ziemi”. A Pan zstąpił z nieba, by zobaczyć to miasto i wieżę, które budowali ludzie, i rzekł: „Są oni jednym ludem i wszyscy mają jedną mowę, i to jest przyczyną, że zaczęli budować. A zatem w przyszłości nic nie będzie dla nich niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego!”. W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańców całej ziemi. Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 33,10-15)

REFREN: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.

Pan udaremnia zamiary narodów, *
wniwecz obraca zamysły ludów.
Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.

Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie.
Pan spogląda z nieba, *
widzi wszystkich ludzi.

REFREN: Szczęśliwy naród wybrany przez Pana.

Patrzy z miejsca, gdzie przebywa, *
na wszystkich mieszkańców ziemi.
On, który serca wszystkich ukształtował, *
który zważa na wszystkie ich czyny.

CZYTANIE z Księgi Wyjścia (19,3-8a.16-20b). Mojżesz wszedł na górę do Boga, a Pan zawołał na niego z góry i powiedział: „Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wy widzieliście, co uczyniłem Egiptowi, jak niosłem was na skrzydłach orlich i przywiodłem was do Mnie. Teraz, jeśli pilnie słuchać będziecie głosu mego i strzec mojego przymierza, będziecie szczególną moją własnością pośród wszystkich narodów, gdyż do Mnie należy cała ziemia. Lecz wy będziecie Mi królestwem kapłanów i ludem świętym. Takie to słowa powiedz Izraelitom”. Mojżesz powrócił i zwołał starszych ludu, i przedstawił im wszystko, co mu Pan nakazał. Wtedy cały lud jednogłośnie powiedział: „Uczynimy wszystko, co Pan nakazał”. Trzeciego dnia rano rozległy się grzmoty z błyskawicami, a gęsty obłok rozpostarł się nad górą i rozległ się głos potężnej trąby, tak że cały lud przebywający w obozie drżał ze strachu. Mojżesz wyprowadził lud z obozu naprzeciw Boga i ustawił u stóp góry. Góra zaś Synaj była cała spowita dymem, gdyż Pan zstąpił na nią w ogniu i unosił się z niej dym jak z pieca, i cała góra bardzo się trzęsła. Głos trąby się przeciągał i stawał się coraz donioślejszy. Mojżesz mówił, a Bóg odpowiadał mu wśród gromów. Pan zstąpił na górę Synaj, na jej szczyt. I wezwał Mojżesza na szczyt góry.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Dn 3,52-56)

REFREN: Chwalebny jesteś, wiekuisty Boże.

Błogosławiony jesteś, Panie, Boże naszych ojców, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławione imię Twoje †
pełne chwały i świętości, *
uwielbione i wywyższone na wieki.

Błogosławiony jesteś w przybytku Twojej świętej chwały, *
uwielbiony i przesławny na wieki.
Błogosławiony jesteś na tronie swojego królestwa, *
uwielbiony i przesławny na wieki.

Błogosławiony jesteś Ty, co spoglądasz w otchłanie, †
który zasiadasz na Cherubach, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.
Błogosławiony jesteś na sklepieniu nieba, *
pełen chwały i wywyższony na wieki.

Albo:

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 19,8-11)

REFREN: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, *
słodsze od miodu płynącego z plastra.

REFREN: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

CZYTANIE z Księgi proroka Ezechiela (37,1-14). Spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe. I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?”. Odpowiedziałem: „Panie Boże, Ty to wiesz”. Wtedy rzekł On do mnie: „Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana! Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha, byście ożyły. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha, byście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan”. I prorokowałem, jak mi polecono, a gdy prorokowałem, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha. I powiedział On do mnie: „Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź, duchu, i tchnij na tych pobitych, aby ożyli”. Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach – wojsko bardzo, bardzo wielkie. I rzekł do mnie: „Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, znikła nadzieja nasza, już po nas. Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. Udzielę wam mego ducha, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam” – mówi Pan Bóg.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 107,2-9)

REFREN: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.

Tak niech mówią odkupieni przez Pana, *
których wybawił z rąk przeciwnika
i których zgromadził z obcych krain, *
ze wschodu i zachodu, z północy i południa.

Błądzili na pustynnym odludziu, *
do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.
Cierpieli głód i pragnienie *
i wygasało w nich życie.

W swoim utrapieniu wołali do Pana, *
a On ich uwolnił od trwogi.
I powiódł ich prostą drogą, *
aż doszli do miasta zamieszkałego.

Niech dziękują Panu za dobroć Jego, *
za Jego cuda wobec synów ludzkich,
bo głodnego nasycił, *
a łaknącego napełnił dobrami.

CZYTANIE z Księgi proroka Joela (3,1-5). To mówi Pan: „Wyleję Ducha mego na wszelkie ciało, synowie wasi i córki wasze prorokować będą, starcy wasi będą mieć sny, a młodzieńcy wasi będą mieli widzenia. Nawet na sługi i służebnice wyleję Ducha mego w owych dniach. I uczynię znaki na niebie i na ziemi: krew i ogień, i słupy dymne. Słońce zmieni się w ciemność, a księżyc w krew, gdy przyjdzie dzień Pański, dzień wielki i straszny. Każdy jednak, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony, bo na górze Syjon i w Jeruzalem będzie wybawienie, jak przepowiedział Pan, i wśród ocalałych będą ci, których wezwał Pan”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 104,1-2a.24.35c.27-30)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Odziany w majestat i piękno, *
światłem okryty jak płaszczem.

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! *
Ty wszystko mądrze uczyniłeś,
ziemia jest pełna Twoich stworzeń. *
Błogosław, duszo moja, Pana!

Wszystko to czeka na Ciebie, *
byś dał im pokarm we właściwym czasie.
Gdy im dajesz, zbierają, *
gdy otwierasz swą rękę, sycą się Twym dobrem.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Ty chciałeś, aby obchód świąt paschalnych objął okres Pięćdziesiątnicy, † spraw, niech Duch Święty zjednoczy rozdzielone narody, * aby każdy w swoim języku oddawał Ci chwałę. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

Albo:

Wszechmogący Boże, spraw, niech zajaśnieje nad nami blask Twojej chwały, * a Chrystus, Światłość ze Światłości, niech umocni darem Ducha Świętego serca odrodzonych dzięki Twojej łasce. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (8,22-27). Bracia: Wiemy, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując przybrania za synów – odkupienia naszego ciała. W nadziei bowiem już jesteśmy zbawieni. Nadzieja zaś, której spełnienie już się ogląda, nie jest nadzieją, bo jak można się jeszcze spodziewać tego, co się już ogląda? Jeżeli jednak, nie oglądając, spodziewamy się czegoś, to z wytrwałością tego oczekujemy. Podobnie także Duch przychodzi z pomocą naszej słabości. Gdy bowiem nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia się za nami w błaganiach, których nie można wyrazić słowami. Ten zaś, który przenika serca, zna zamiar Ducha, wie, że przyczynia się za świętymi zgodnie z wolą Bożą.
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Alleluja.
Przyjdź, Duchu Święty,
napełnij serca swoich wiernych
i zapal w nich ogień swojej miłości.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (7,37-39). W ostatnim, najbardziej uroczystym dniu Święta Namiotów Jezus wstał i zawołał donośnym głosem: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Rzeki wody żywej popłyną z jego wnętrza”. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był dany, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.
Oto słowo Pańskie.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH:
Boże, Duchu Stworzycielu, obdarz swój lud jednością, aby wspólnymi siłami budował Twoje królestwo na ziemi.
Boże, Dawco darów mnogich, wspieraj Papieża i wszystkich duchownych swoją mocą, aby mogli prowadzić Twój Kościół do zjednoczenia z Tobą.
Boże, Duchu Prawdy, skrusz serca ludzi pochłoniętych gniewem i nienawiścią, aby otworzyli się na dar przebaczenia i doznali uzdrowienia.
Boże, Duchu Pocieszycielu, przychodź ze swoim światłem do błądzących w ciemnościach, aby nie szukali szczęścia poza Tobą.
Boże, Duchu Wspomożycielu, daj nam odkryć nasze najgłębsze pragnienia, abyśmy czerpali łaski ze Źródła wody żywej.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Pójdź do Jezusa, S/860, albo: Pokój wam, N2/412

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, niech błogosławieństwo Ducha Świętego zstąpi na te dary † i wzbudzi w Twoim Kościele taką miłość, * aby wśród świata stawał się prawdziwym znakiem zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO 27

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Pomiędzy lud swój idzie sam, E/457, M/196, S/384; Radośnie Panu hymn śpiewajmy, E/133, L/107, S/866

ANTYFONA: W ostatnim dniu święta * Jezus, stojąc, zawołał donośnym głosem: * Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie, * niech przyjdzie do Mnie i pije. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, niech przyjęty Sakrament nas uświęci † i da nam gorliwość płynącą od Ducha Świętego, * którym w cudowny sposób napełniłeś swoich Apostołów. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Duchu Najświętszy, S/317


Msza w dzień

50 dni po Passze Żydzi obchodzili święto Szawuot, upamiętniające wydarzenia na górze Synaj, gdy Izrael otrzymał od Boga Prawo i, przyjmując je, zawarł przymierze z Panem. My 50 dni po Zmartwychwstaniu upamiętniamy zesłanie Ducha Świętego, dzięki któremu umacniamy się jako Kościół Boży, przeniknięty misją miłości. Prośmy, by tak jak w pierwotnym Kościele, Duch Święty przenikał nasze serca, rozpalał w nich miłość bratnią i posyłał nas na peryferia z orędziem Dobrej Nowiny o zbawieniu, które przynosi Jezus Chrystus.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: O Stworzycielu Duchu, E/218, L/432, S/319

ALBO ANTYFONA: Duch Pański napełnił okrąg ziemi, * Ten, który ogarnia wszystko, * zna każdą mowę. * Alleluja.

Albo:

Miłość Boża rozlana jest w naszych sercach * przez Ducha Świętego, który w nas mieszka. * Alleluja.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty przez misterium dnia dzisiejszego uświęcasz swój Kościół ogarniający wszystkie ludy i narody, † ześlij dary Ducha Świętego na całą ziemię * i dokonaj w sercach wiernych cudów, które zdziałałeś w początkach głoszenia Ewangelii. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Dziejów Apostolskich (2,1-11). Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też jakby języki ognia, które się rozdzielały, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. Przebywali wtedy w Jeruzalem pobożni Żydzi ze wszystkich narodów pod słońcem. Kiedy więc powstał ów szum, zbiegli się tłumnie i zdumieli, bo każdy słyszał, jak tamci przemawiali w jego własnym języku. Pełni zdumienia i podziwu mówili: „Czyż ci wszyscy, którzy przemawiają, nie są Galilejczykami? Jakżeż więc każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty? – Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych części Libii, które leżą blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, Żydzi oraz prozelici, Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże”.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 104,1.24.29-31.34)

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie, *
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym Duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

REFREN: Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię.

Niech chwała Pana trwa na wieki, *
niech Pan się raduje z dzieł swoich.
Niech miła Mu będzie pieśń moja, *
będę radował się w Panu.

CZYTANIE z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (12,3b-7.12-13). Bracia: Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: „Panem jest Jezus”. Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla wspólnego dobra. Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscy bowiem w jednym Duchu zostaliśmy ochrzczeni, aby stanowić jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscy też zostaliśmy napojeni jednym Duchem.
Oto słowo Boże.

SEKWENCJA:

Przybądź, Duchu Święty, Bez Twojego tchnienia,
Ześlij z nieba wzięty Cóż jest wśród stworzenia?
Światła Twego strumień. Tylko cierń i nędze.

Przyjdź, Ojcze ubogich, Obmyj, co nieświęte,
Przyjdź, Dawco łask drogich, Oschłym wlej zachętę,
Przyjdź, Światłości sumień. Ulecz serca ranę.

O, najmilszy z gości, Nagnij, co jest harde,
Słodka serc radości, Rozgrzej serca twarde,
Słodkie orzeźwienie. Prowadź zabłąkane.

W pracy Tyś ochłodą, Daj Twoim wierzącym,
W skwarze żywą wodą, W Tobie ufającym,
W płaczu utulenie. Siedmiorakie dary.

Światłości najświętsza, Daj zasługę męstwa,
Serc wierzących wnętrza Daj wieniec zwycięstwa,
Poddaj Twej potędze. Daj szczęście bez miary.

AKLAMACJA: Alleluja.
Przyjdź, Duchu Święty,
napełnij serca swoich wiernych
i zapal w nich ogień swojej miłości.

SŁOWA EWANGELII według św. Jana (20,19-23). Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: „Pokój wam!”. A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: „Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Niemożliwe jest zamknięcie Ducha Świętego w słoiku, przyczepienie nalepki i podpisanie, na jakie okazje powinniśmy otwierać nakrętkę i „zawartość” stosować w Kościele. Już samo greckie słowo „Parakletos” tłumaczyć możemy jako adwokat, pośrednik, obrońca, wspomożyciel, pocieszyciel, doradca. Pewnie tylko jeden Pan wie, jak działał Duch Święty w sercach Partów, Medów i Elamitów. I tylko jeden Pan wie, jak Duch Święty chce działać w Kościele podziemnym w Chinach, w afrykańskiej wiosce tańczącej wokół ołtarza pod prowizoryczną wiatą, czy w naszej starej, trochę śpiącej Europie. Jedno jest pewne: Duchowi Świętemu trzeba dać się „wyszaleć”...
Po to przecież Pan posyła Ducha zalążkowi Kościoła, by mógł pozwolić sobie na szaleństwo. Bo czym innym, jeśli nie szaleństwem, będzie odwaga wyjścia z Wieczernika i głoszenie Dobrej Nowiny o największym z wrogów ówczesnego establishmentu. I to głoszenie z mocą, z Ducha, gdy mówią w przynajmniej 17 dialektach i językach do przebywających w Jerozolimie Żydów z diaspory. I działanie cudów, i uzdrowienia, i odpuszczanie grzechów, i chrzest, i Eucharystia, i męczeństwo, i pierwsze święcenia kapłańskie, i kolejne... Dwa tysiące lat mija od chwili, kiedy Duch Święty rozpoczął szaleństwo miłości w Chrystusowym Kościele. Dobrą Nowiną na dziś dla mnie i dla ciebie jest to, że nie widać, by Paraklet planował się uspokoić w najbliższym czasie. Trzeba Mu tylko pozwolić na szaleństwo, a nie próbować zamknąć Go w słoiku czy złapać w siatkę na motyle. Przecież i tak wieje, kędy chce, i tylko szum Jego słychać.

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH, s. 28

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Głoś imię Pana, E/378, N1/153, S/843, albo: Duch Pański napełnił okrąg ziemi, E/212

MODLITWA NAD DARAMI: Panie, nasz Boże, † spraw, aby zgodnie z obietnicą Twojego Syna, Duch Święty dał nam głębiej zrozumieć tajemnicę Eucharystii * i doprowadził nas do całej prawdy. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA O ZESŁANIU DUCHA ŚWIĘTEGO 27

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Przyjdźcie do mnie wszyscy, E/410 lub: S/390; Dzięki o Panie, E/118, L/96, S/839

ANTYFONA: Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym * i głosili wielkie dzieła Boże. * Alleluja.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty udzielasz swojemu Kościołowi nadprzyrodzonych darów, † zachowaj łaskę, którą go obdarzyłeś, * aby zawsze działała w nas moc Ducha Świętego, a Pokarm eucharystyczny przez Niego uświęcony przyczynił się do naszego wiecznego zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO: Bóg, Ojciec światłości, który w dniu dzisiejszym oświecił dusze uczniów przez zesłanie Ducha Pocieszyciela, † niech wam udzieli swojego błogosławieństwa * i napełni was darami Ducha Świętego.
Amen.
Niech ogień Ducha Świętego, † który ukazał się nad uczniami, * oczyści wasze serca od wszelkiego grzechu i przeniknie was swoim światłem.
Amen.
Duch Święty, który zjednoczył różne narody w wyznawaniu tej samej wiary, † niech sprawi, abyście trwali w tej wierze * i od nadziei przeszli do oglądania Boga w niebie.
Amen.
Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn,  i Duch Święty.
Amen.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Duchu Święty, przyjdź prosimy, L/239, S/318, albo: Duchu Święty rozpal w nas, N2/402


Autorzy:
ks. Karol Masicz – wprowadzenia do liturgii i rozważania
grupy Odnowy w Duchu Świętym z Ostrołęki – modlitwa wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

 

Sklep internetowy Shoper.pl