Czasopisma
7.2
PLN
Oremus Nr 2 (269) 2019
Oremus Nr 2 (269) 2019
wydawnictwo: Promic
format: 110 x 159 mm
E-BOOK
Zaprenumeruj
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 7,20 zł

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
format 110 x 159 mm

W każdym numerze ROZWAŻANIA NA KAŻDY DZIEŃ

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO LUTOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS. 

W lutowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania na każdy dzień. Napisał je Michał Kozak MIC, teolog-dogmatyk, rekolekcjonista, obecnie proboszcz w mariańskiej parafii w dzielnicy Ealing w Londynie;
- modlitwy wiernych przygotowane przez Bognę Paszkiewicz, która przez wiele lat była redaktorem odpowiedzialnym „Oremus”;
- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. Ks. Dominik Ostrowski, liturgista z diecezji świdnickiej, konsultor Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Episkopatu Polski, podejmuje następującą kwestię:

Otrzymałam zaproszenie na „ślub kościelny plenerowy”. Ma być krótkie nabożeństwo z kazaniem, przysięga, błogosławieństwo i życzenia dla młodej pary – wszystko w ogrodzie z kompleksem pałacowym. Czy jest to zgodne z przepisami Kościoła?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego, organistę w parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Świętej Lipce i wykładowcę w Akademii Muzycznej w Łodzi (Katedra Organów i Muzyki Kościelnej).

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC pisze o znaczeniu ołtarza. Jego godność wymaga, „by nie kładziono na nim nigdy żadnych przedmiotów niekoniecznych dla celebracji liturgii”.
Michał Kozak MIC w dziale „Pokochać Psalmy” rozważa Psalm 1, który pojawia się w liturgii szóstej niedzieli zwykłej roku C. Psalm ten wzywa do „wyboru między życiem plecami do Boga, z uchem otwartym na podszepty demona, a życiem zakorzenionym w Bogu i w Jego słowie”.
Halina Świrska, autorka „Naszej okładki”, omawia „Ofiarowanie Jezusa w świątyni” (Fra Angelico).
Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej.

 

Jesteśmy na Facebooku! Zapraszamy wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

DRUKUJ OPIS

Sobota, 2 lutego
Ofiarowanie Pańskie

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO I PROCESJA ZE ŚWIECAMI

ANTYFONA: Oto nasz Pan przyjdzie z mocą * i oświeci serca sług swoich. Alleluja.

Albo:

Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi,
Ciemna noc w jasności promienistej brodzi.
Aniołowie się radują, pod niebiosy wyśpiewują:
Gloria, gloria, gloria in excelsis Deo.

Dzisiejsze święto jest celebracją spotkania i zachwytu. Starzec Symeon i prorokini Anna niosą w sobie tęsknotę całego Izraela, długie wieki wołania o przyjście Mesjasza. I oto w świątyni stają przed Synem Maryi i Józefa. Duch Święty w tej małej kruszynie życia pozwala im dostrzec Tego, który jest Życiem. Dar Boga, któremu wyszli naprzeciw, przerasta ich oczekiwanie. My także, wchodząc do świątyni na Eucharystię, jesteśmy zaproszeni do spotkania i do zachwytu.

MÓDLMY SIĘ: Boże, źródło wszelkiego światła, Ty dzisiaj ukazałeś sprawiedliwemu Symeonowi światło na oświecenie pogan, † pokornie Cię błagamy: pobłogosław  te świece i przyjmij prośby swojego ludu, który się zgromadził, aby je nieść ku Twojej chwale; * spraw, niech drogą cnót dojdzie do światłości bez końca. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Albo:

Boże, Światłości prawdziwa, źródło światła wiecznego, † oświeć serca wiernych, aby wszyscy, którzy zgromadzili się w tej świątyni z płonącymi świecami, * mogli kiedyś oglądać blask Twojej chwały. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Idźmy w pokoju na spotkanie z Chrystusem.


PROCESJA

Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. Teraz, o Panie, pozwól odejść swemu słudze w pokoju * według słowa Twojego.

Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie.

Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. Któreś przygotował wobec wszystkich narodów.

Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Tron Twój, Syjonie, S/147

ALBO ANTYFONA: Przyjęliśmy, Boże, Twoje miłosierdzie we wnętrzu Twej świątyni. * Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja sięga po krańce ziemi. * Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Twój Jednorodzony Syn, który przyjął nasze ludzkie ciało, został w dniu dzisiejszym przedstawiony w świątyni, † pokornie Cię błagamy, * spraw, abyśmy mogli stanąć przed Tobą z czystymi sercami. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi proroka Malachiasza (3,1 4). To mówi Pan Bóg: „Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów. Ale kto przetrwa dzień Jego nadejścia i kto się ostoi, gdy się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe. Wtedy będzie miła Panu ofiara Judy i Jeruzalem, jak za dawnych dni i lat starożytnych”.
Oto słowo Boże.

Albo:

CZYTANIE z Listu do Hebrajczyków (2,14 18). Ponieważ dzieci uczestniczą we krwi i ciele, dlatego i Jezus także bez żadnej różnicy stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć pokonać tego, który dzierżył władzę nad śmiercią, to jest diabła, i aby uwolnić tych wszystkich, którzy przez całe życie przez bojaźń śmierci podlegli byli niewoli. Zaiste bowiem nie aniołów przygarnia, ale przygarnia potomstwo Abrahamowe. Dlatego musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu. W czym bowiem sam cierpiał będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 24,7 10)

REFREN: Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały.

Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały.
Kto jest tym Królem chwały? †
Pan dzielny i potężny, *
Pan potężny w boju.

Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały.
Kto jest tym Królem chwały? *
Pan Zastępów: On jest Królem chwały.

AKLAMACJA: Alleluja.
Światło na oświecenie pogan
i chwała ludu Twego, Izraela.

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (2,22 40). Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: „Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu”. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż nie zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: „Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”.
A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”. Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: O czym myśleli Rodzice Jezusa, gdy wędrowali na wzgórze świątynne, aby przedstawić Go Panu? Może szli w prostocie i posłuszeństwie, by wypełnić przepis prawa, potwierdzić swą przynależność do trwającej od wieków głębokiej relacji swego ludu z Jahwe, która zawiązała się w noc paschy, gdy anioł śmierci poraził pierworodnych Egiptu, a krew baranka chroniła domy wierzących, w noc wyzwolenia, gdy Jahwe wykupił niewolników i uczynił ich swym narodem wybranym? Od tamtych dni każdy pierworodny w Izraelu był własnością Pana. Może Maryja i Józef, wiedząc, kim jest ich Syn, przeczuwali, że raczej niosą okup za wielu, Baranka, którego krew powstrzyma śmierć, niż pierworodnego, który wymaga wykupienia. Może myśleli o Abrahamie, który – według tradycji – właśnie na tę górę wstępował z umiłowanym Izaakiem, aby na jej szczycie złożyć go w ofierze? W świątyni nie spotkali nikogo znaczącego; nie było najwyższego kapłana, uczonych w Piśmie, faryzeuszy. Zapewne ich obecność pozostałaby niezauważona, gdyby nie dwoje staruszków: Symeon i Anna. Oni zachowali w swych sercach całą tęsknotę Izraela i, gdy ich życie dobiegało kresu, doczekali się Życia, które miało położyć kres śmierci. Dlatego Symeon z takim spokojem mówi, że może już umrzeć. Nie ma nic na tej ziemi, co warte byłoby zobaczenia dla oczu, które widziały Jezusa. Choćby trwali na postach i modlitwie jeszcze tysiąc lat, radość nie może być większa, nadzieja bardziej promienna, a światło pełniejsze blasku.
Dzisiejsza celebracja przypomina nam także o nieco zapomnianym dziś świetle płomienia gromnicy. Jest w nim zarówno ta jasność, która uradowała oczy Symeona i Anny, jak i ta, która odmieniła ziemię w wielkanocny poranek. Gromnica to osobisty paschał. Sprawdź, czy ją masz na godzinę, gdy ciemności zaczną gęstnieć wokół ciebie.

MODLITWA WIERNYCH:
• Ojcze, niech wszystkie narody ujrzą chwałę Twego Jednorodzonego Syna, Jezusa Chrystusa, i podążą za Jego światłem.
• Niech wszyscy ci, którzy przez konsekrację oddali się Chrystusowi na wyłączną własność, żyją w prawdziwym zjednoczeniu z Nim i będą świadkami Jego miłości.
• Niech osoby konsekrowane przeżywające kryzys powołania uznają w pokorze swoją słabość i doświadczą w niej Twojej wierności.
• Niech ci, którzy są u kresu swego życia, z ufną wiarą i miłością wyjdą na spotkanie Chrystusa, swego Pana i Zbawiciela.
• Niechaj nasza liturgiczna wspólnota nieustannie szuka Twego światła i przedkłada życie z Tobą nad wszystkie dobra tego świata.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Niechaj z nami będzie Pan, E/396, M/75, S/849, albo: Tak Bóg umiłował świat, N2/414

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, przyjmij z upodobaniem dary radującego się Kościoła, † który zgodnie z Twoją wolą składa Tobie, jako niepokalanego Baranka za życie świata, * Twojego Jednorodzonego Syna. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże. * Dzisiaj Maryja Dziewica przyniosła do świątyni * Twojego Przedwiecznego Syna, * a Duch Święty ogłosił przez usta Symeona, * że jest On chwałą Twojego ludu i światłem narodów. * My także radujemy się ze spotkania ze Zbawicielem * i razem z Aniołami i Świętymi * wychwalamy Ciebie, wołając: Święty...

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jezu, Jezu do mnie przyjdź, L/275, S/355; Jezusowi cześć i chwała, L/277, S/360

ANTYFONA: Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, * które przygotowałeś wobec wszystkich narodów.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przez Najświętszy Sakrament, który przyjęliśmy, umocnij w nas swoją łaskę, † Ty spełniłeś oczekiwanie Symeona i pozwoliłeś mu oglądać przed śmiercią Chrystusa, * spraw, abyśmy dążyli na spotkanie ze Zbawicielem i osiągnęli życie wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Zjawiło się nam dziś coś nowego, S/125, albo: Niechaj Cię Panie, N2/406

 


Autorzy:
Michał Kozak MIC – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Bogna Paszkiewicz – modlitwy wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
Oremus Nr 2 (269) 2019



OPIS

W każdym numerze ROZWAŻANIA NA KAŻDY DZIEŃ

ZACHĘCAMY DO SIĘGNIĘCIA PO LUTOWY NUMER SŁOWA WŚRÓD NAS, KTÓRY JEST ZNAKOMITYM UZUPEŁNIENIEM CZASOPISMA OREMUS. 

W lutowym numerze miesięcznika „Oremus”:
- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień;
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania na każdy dzień. Napisał je Michał Kozak MIC, teolog-dogmatyk, rekolekcjonista, obecnie proboszcz w mariańskiej parafii w dzielnicy Ealing w Londynie;
- modlitwy wiernych przygotowane przez Bognę Paszkiewicz, która przez wiele lat była redaktorem odpowiedzialnym „Oremus”;
- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. Ks. Dominik Ostrowski, liturgista z diecezji świdnickiej, konsultor Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Episkopatu Polski, podejmuje następującą kwestię:

Otrzymałam zaproszenie na „ślub kościelny plenerowy”. Ma być krótkie nabożeństwo z kazaniem, przysięga, błogosławieństwo i życzenia dla młodej pary – wszystko w ogrodzie z kompleksem pałacowym. Czy jest to zgodne z przepisami Kościoła?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego, organistę w parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Świętej Lipce i wykładowcę w Akademii Muzycznej w Łodzi (Katedra Organów i Muzyki Kościelnej).

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC pisze o znaczeniu ołtarza. Jego godność wymaga, „by nie kładziono na nim nigdy żadnych przedmiotów niekoniecznych dla celebracji liturgii”.
Michał Kozak MIC w dziale „Pokochać Psalmy” rozważa Psalm 1, który pojawia się w liturgii szóstej niedzieli zwykłej roku C. Psalm ten wzywa do „wyboru między życiem plecami do Boga, z uchem otwartym na podszepty demona, a życiem zakorzenionym w Bogu i w Jego słowie”.
Halina Świrska, autorka „Naszej okładki”, omawia „Ofiarowanie Jezusa w świątyni” (Fra Angelico).
Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej.

 

Jesteśmy na Facebooku! Zapraszamy wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Sobota, 2 lutego
Ofiarowanie Pańskie

BŁOGOSŁAWIEŃSTWO I PROCESJA ZE ŚWIECAMI

ANTYFONA: Oto nasz Pan przyjdzie z mocą * i oświeci serca sług swoich. Alleluja.

Albo:

Gdy się Chrystus rodzi i na świat przychodzi,
Ciemna noc w jasności promienistej brodzi.
Aniołowie się radują, pod niebiosy wyśpiewują:
Gloria, gloria, gloria in excelsis Deo.

Dzisiejsze święto jest celebracją spotkania i zachwytu. Starzec Symeon i prorokini Anna niosą w sobie tęsknotę całego Izraela, długie wieki wołania o przyjście Mesjasza. I oto w świątyni stają przed Synem Maryi i Józefa. Duch Święty w tej małej kruszynie życia pozwala im dostrzec Tego, który jest Życiem. Dar Boga, któremu wyszli naprzeciw, przerasta ich oczekiwanie. My także, wchodząc do świątyni na Eucharystię, jesteśmy zaproszeni do spotkania i do zachwytu.

MÓDLMY SIĘ: Boże, źródło wszelkiego światła, Ty dzisiaj ukazałeś sprawiedliwemu Symeonowi światło na oświecenie pogan, † pokornie Cię błagamy: pobłogosław  te świece i przyjmij prośby swojego ludu, który się zgromadził, aby je nieść ku Twojej chwale; * spraw, niech drogą cnót dojdzie do światłości bez końca. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Albo:

Boże, Światłości prawdziwa, źródło światła wiecznego, † oświeć serca wiernych, aby wszyscy, którzy zgromadzili się w tej świątyni z płonącymi świecami, * mogli kiedyś oglądać blask Twojej chwały. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Idźmy w pokoju na spotkanie z Chrystusem.


PROCESJA

Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. Teraz, o Panie, pozwól odejść swemu słudze w pokoju * według słowa Twojego.

Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie.

Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. Któreś przygotował wobec wszystkich narodów.

Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Tron Twój, Syjonie, S/147

ALBO ANTYFONA: Przyjęliśmy, Boże, Twoje miłosierdzie we wnętrzu Twej świątyni. * Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja sięga po krańce ziemi. * Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

CHWAŁA

MÓDLMY SIĘ: Wszechmogący, wieczny Boże, Twój Jednorodzony Syn, który przyjął nasze ludzkie ciało, został w dniu dzisiejszym przedstawiony w świątyni, † pokornie Cię błagamy, * spraw, abyśmy mogli stanąć przed Tobą z czystymi sercami. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi proroka Malachiasza (3,1 4). To mówi Pan Bóg: „Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów. Ale kto przetrwa dzień Jego nadejścia i kto się ostoi, gdy się ukaże? Albowiem On jest jak ogień złotnika i jak ług farbiarzy. Usiądzie więc, jakby miał przetapiać i oczyszczać srebro, i oczyści synów Lewiego, i przecedzi ich jak złoto i srebro, a wtedy będą składać Panu ofiary sprawiedliwe. Wtedy będzie miła Panu ofiara Judy i Jeruzalem, jak za dawnych dni i lat starożytnych”.
Oto słowo Boże.

Albo:

CZYTANIE z Listu do Hebrajczyków (2,14 18). Ponieważ dzieci uczestniczą we krwi i ciele, dlatego i Jezus także bez żadnej różnicy stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć pokonać tego, który dzierżył władzę nad śmiercią, to jest diabła, i aby uwolnić tych wszystkich, którzy przez całe życie przez bojaźń śmierci podlegli byli niewoli. Zaiste bowiem nie aniołów przygarnia, ale przygarnia potomstwo Abrahamowe. Dlatego musiał się upodobnić pod każdym względem do braci, aby stał się miłosiernym i wiernym arcykapłanem wobec Boga dla przebłagania za grzechy ludu. W czym bowiem sam cierpiał będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 24,7 10)

REFREN: Pan Bóg Zastępów, On jest Królem chwały.

Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały.
Kto jest tym Królem chwały? †
Pan dzielny i potężny, *
Pan potężny w boju.

Bramy, podnieście swe szczyty, †
unieście się odwieczne podwoje, *
aby mógł wkroczyć Król chwały.
Kto jest tym Królem chwały? *
Pan Zastępów: On jest Królem chwały.

AKLAMACJA: Alleluja.
Światło na oświecenie pogan
i chwała ludu Twego, Izraela.

SŁOWA EWANGELII według św. Łukasza (2,22 40). Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: „Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu”. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek prawy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż nie zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: „Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”.
A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu”. Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: O czym myśleli Rodzice Jezusa, gdy wędrowali na wzgórze świątynne, aby przedstawić Go Panu? Może szli w prostocie i posłuszeństwie, by wypełnić przepis prawa, potwierdzić swą przynależność do trwającej od wieków głębokiej relacji swego ludu z Jahwe, która zawiązała się w noc paschy, gdy anioł śmierci poraził pierworodnych Egiptu, a krew baranka chroniła domy wierzących, w noc wyzwolenia, gdy Jahwe wykupił niewolników i uczynił ich swym narodem wybranym? Od tamtych dni każdy pierworodny w Izraelu był własnością Pana. Może Maryja i Józef, wiedząc, kim jest ich Syn, przeczuwali, że raczej niosą okup za wielu, Baranka, którego krew powstrzyma śmierć, niż pierworodnego, który wymaga wykupienia. Może myśleli o Abrahamie, który – według tradycji – właśnie na tę górę wstępował z umiłowanym Izaakiem, aby na jej szczycie złożyć go w ofierze? W świątyni nie spotkali nikogo znaczącego; nie było najwyższego kapłana, uczonych w Piśmie, faryzeuszy. Zapewne ich obecność pozostałaby niezauważona, gdyby nie dwoje staruszków: Symeon i Anna. Oni zachowali w swych sercach całą tęsknotę Izraela i, gdy ich życie dobiegało kresu, doczekali się Życia, które miało położyć kres śmierci. Dlatego Symeon z takim spokojem mówi, że może już umrzeć. Nie ma nic na tej ziemi, co warte byłoby zobaczenia dla oczu, które widziały Jezusa. Choćby trwali na postach i modlitwie jeszcze tysiąc lat, radość nie może być większa, nadzieja bardziej promienna, a światło pełniejsze blasku.
Dzisiejsza celebracja przypomina nam także o nieco zapomnianym dziś świetle płomienia gromnicy. Jest w nim zarówno ta jasność, która uradowała oczy Symeona i Anny, jak i ta, która odmieniła ziemię w wielkanocny poranek. Gromnica to osobisty paschał. Sprawdź, czy ją masz na godzinę, gdy ciemności zaczną gęstnieć wokół ciebie.

MODLITWA WIERNYCH:
• Ojcze, niech wszystkie narody ujrzą chwałę Twego Jednorodzonego Syna, Jezusa Chrystusa, i podążą za Jego światłem.
• Niech wszyscy ci, którzy przez konsekrację oddali się Chrystusowi na wyłączną własność, żyją w prawdziwym zjednoczeniu z Nim i będą świadkami Jego miłości.
• Niech osoby konsekrowane przeżywające kryzys powołania uznają w pokorze swoją słabość i doświadczą w niej Twojej wierności.
• Niech ci, którzy są u kresu swego życia, z ufną wiarą i miłością wyjdą na spotkanie Chrystusa, swego Pana i Zbawiciela.
• Niechaj nasza liturgiczna wspólnota nieustannie szuka Twego światła i przedkłada życie z Tobą nad wszystkie dobra tego świata.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Niechaj z nami będzie Pan, E/396, M/75, S/849, albo: Tak Bóg umiłował świat, N2/414

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, przyjmij z upodobaniem dary radującego się Kościoła, † który zgodnie z Twoją wolą składa Tobie, jako niepokalanego Baranka za życie świata, * Twojego Jednorodzonego Syna. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, * Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże. * Dzisiaj Maryja Dziewica przyniosła do świątyni * Twojego Przedwiecznego Syna, * a Duch Święty ogłosił przez usta Symeona, * że jest On chwałą Twojego ludu i światłem narodów. * My także radujemy się ze spotkania ze Zbawicielem * i razem z Aniołami i Świętymi * wychwalamy Ciebie, wołając: Święty...

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Jezu, Jezu do mnie przyjdź, L/275, S/355; Jezusowi cześć i chwała, L/277, S/360

ANTYFONA: Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, * które przygotowałeś wobec wszystkich narodów.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przez Najświętszy Sakrament, który przyjęliśmy, umocnij w nas swoją łaskę, † Ty spełniłeś oczekiwanie Symeona i pozwoliłeś mu oglądać przed śmiercią Chrystusa, * spraw, abyśmy dążyli na spotkanie ze Zbawicielem i osiągnęli życie wieczne. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: Zjawiło się nam dziś coś nowego, S/125, albo: Niechaj Cię Panie, N2/406

 


Autorzy:
Michał Kozak MIC – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Bogna Paszkiewicz – modlitwy wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów

Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

Sklep internetowy Shoper.pl