E-BOOK
7.38
PLN
Oremus Nr 2 (257) 2018 - E-BOOK
Oremus Nr 2 (257) 2018 - E-BOOK
WERSJA PAPIEROWA
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 7,38 zł

W lutowym numerze miesięcznika „Oremus”: 

- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień; 
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania – na niedziele, uroczystości i święta – napisane przez ks. Jakuba Szcześniaka, ojca duchownego w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie, rekolekcjonistę i kierownika duchowego; 
- modlitwy wiernych przygotowane przez Agnieszkę Kuryś, tłumaczkę i publicystkę; 
- wstęp do okresu Wielkiego Postu napisany przez s. Annę Hyszko CHR, dyrektor Ośrodka Formacji Liturgicznej św. Jana Chrzciciela w Zawichoście; 
- Droga Krzyżowa autorstwa ks. Piotra Mazurkiewicza, profesora katolickiej nauki społecznej w UKSW w Warszawie, związanego ze Wspólnotą Emmanuel; 
- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. S. Adelajda Sielepin CHR, profesor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, kierownik Katedry Teologii Liturgii, odpowiada na pytanie:

Niektórzy celebransi rozpoczynają liturgię od przywitania własnymi słowami zgromadzonej wspólnoty. Czy formuła „Pan z wami” nie wystarczy?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC proponuje tekst na temat szat kapłańskich. „Szaty mszalne celebransa – pisze autor – w pewien sposób «ukrywają» go za pełnioną przezeń posługą liturgiczną i wskazują na samego Jezusa Chrystusa, uobecnianego w liturgicznym zgromadzeniu”.
Michał Kozak MIC w dziale „Pokochać Psalmy”, w ramach nowego cyklu rozważań, będących formą medytacji nad konkretnym psalmem wybranym z niedzielnej liturgii słowa, pisze o Psalmie 116.
Halina Świrska, autorka „Naszej okładki”, przybliża „Ofiarę Izaaka” (miniatura z Psałterza Huntera).

Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej.

 

Jesteśmy już na Facebooku! Zapraszam wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

 

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

Zobacz jak kupić, pobrać i odczytać pliki elektroniczne »

Prawo odstąpienia od Umowy o Dostarczenie Treści Cyfrowych nie przysługuje, jeżeli Konsument pobierze plik przed upływem 14 dni od dnia zawarcia umowy.

DRUKUJ OPIS

Niedziela, 25 lutego 
Druga niedziela Wielkiego Postu

W dzisiejszej kolekcie Kościół prosi o ożywienie wiary słowem Boga. Owocem tego jest czystość duszy. Tylko ktoś, kto żyje w zażyłości z Bogiem, nie będzie Go oskarżał o swoje cierpienia. Porusza nas wiara Abrahama, ponieważ zaufał Bogu. Jeszcze bardziej zadziwia miłość Boga, której doznajemy w Chrystusie, Jego Synu, który został za nas wydany. Te tajemnice miłości Boga celebruje Kościół w świętym dniu Pańskim. Teraz, kiedy uobecnia się niepodważalny fakt, iż w Jezusie Bóg wszystko nam darował, możemy powtórzyć za św. Piotrem: „dobrze, że tu jesteśmy”.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Panie umocnij wiarę naszą, M/195, S/855, albo: Tylko w Bogu znajdzie, N2/242

ALBO ANTYFONA: O Tobie mówi moje serce: * Szukaj Jego oblicza. * Będę szukał oblicza Twego, Panie, * nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.

Albo:

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, * na swoją miłość, która trwa od wieków, * niech nasi wrogowie nie triumfują nad nami. * Wybaw nas, Boże Izraela, * ze wszystkich naszych ucisków.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, † ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, * abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem Twojej chwały. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Rodzaju (22,1-2.9-13.15-18). Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: „Abrahamie!”. A gdy on odpowiedział: „Oto jestem” – powiedział: „Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jaki ci wskażę”. A gdy przyszli na to miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy syna swego, Izaaka, położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem Abraham sięgnął ręką po nóż, aby zabić swego syna. Ale wtedy Anioł Pański zawołał na niego z nieba i rzekł: „Abrahamie, Abrahamie!”. A on rzekł: „Oto jestem”. Anioł powiedział mu: „Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna”. Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył w ofierze całopalnej zamiast swego syna. Po czym Anioł Pański przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: „Przysięgam na siebie, mówi Pan, że ponieważ uczyniłeś to, a nie odmówiłeś Mi syna twego jedynego, będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia takiego, jakie jest udziałem twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazu”. 
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 116B,10.15-19)

REFREN: W krainie życia będę widział Boga.

Ufność miałem nawet wtedy, gdy mówiłem: * 
„Jestem w wielkim ucisku”. 
Cenna jest w oczach Pana * 
śmierć Jego wyznawców.

O Panie, jestem Twoim sługą, * 
Twym sługą, synem Twojej służebnicy. 
Ty rozerwałeś moje kajdany, † 
Tobie złożę ofiarę pochwalną * 
i wezwę imienia Pana.

Wypełnię me śluby dla Pana * 
przed całym Jego ludem. 
W dziedzińcach Pańskiego domu, * 
pośrodku ciebie, Jeruzalem.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (8,31b-34). Bracia: Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby także wraz z Nim wszystkiego nam nie darować? Któż może wystąpić z oskarżeniem przeciw tym, których Bóg wybrał? Czyż Bóg, który usprawiedliwia? Któż może wydać wyrok potępienia? Czy Chrystus Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej – zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami?
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Chwała Tobie, Królu wieków. 
Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca: 
„To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”.

SŁOWA EWANGELII według św. Marka (9,2-10). Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam się przemienił wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe, tak jak żaden na ziemi folusznik wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co powiedzieć, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!”. I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy „powstać z martwych”. 
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Abraham, któremu urodził się syn obietnicy, to człowiek spełniony. Cieszy się z Izaaka („uśmiech Boga”) i może powiedzieć, że warto chodzić drogami Pana. Tymczasem Bóg wystawia go na próbę, i jest to kluczowe słowo w zrozumieniu jego wiary, potrzebne nie jemu, ale nam. Krótkiemu poleceniu, jakie słyszy, nie towarzyszy żadne wyjaśnienie. Nakaz rodzi napięcie, szokuje – Abraham staje nad przepaścią. Zderza się w nim miłość do syna z miłością do Boga, któremu zaufał. Biblia nic nie mówi nam o wewnętrznych przeżyciach Abrahama, dlatego jego milczenie i posłuszeństwo są tak wymowne.
W tym przejmującym obrazie możemy niejako usłyszeć milczenie Boga, kiedy rozpoczęły się przygotowania do męki Jego Syna – milczenie Ojca, który nic nie mówi wobec cierpienia swego umiłowanego Syna. Jakby zaniemówił z bólu. Godzina męki i śmierci Syna to jednocześnie godzina, kiedy w Jezusie sam Bóg wchodzi w ciemności po to, aby stać się światłem dla wszystkich przechodzących próbę wiary Abrahama. Milczenie to jest zaproszeniem do kontemplacji tajemnicy Boga Ojca, „który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał”. Milczy Bóg aż do momentu złożenia Izaaka na ołtarzu, milczy Abraham, kładąc syna na kamiennym ołtarzu, milczy Izaak, będąc krępowanym. Milczy Maryja, stojąc pod krzyżem swego Syna, Jezusa. Takie milczenie jest modlitwą dzieci Abrahama w godzinie próby. W największe tajemnice wiary wchodzi się w ciszy.
Na górze Tabor Ojciec mówi: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!”. Trzeba mieć wiarę Abrahama, aby wejść z Jezusem na górę Golgoty, aby móc słuchać Jego siedmiu słów wypowiedzianych podczas męki. On sam przecież zapewnia: „Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem” (J 6,63). Czy jestem gotów oddać Bogu swego Izaaka?

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH: 
• „To jest mój Syn umiłowany.” Módlmy się za Kościół, aby głosząc Dobrą Nowinę i dążąc do świętości, pociągał wszystkich do Chrystusa.
• „Bóg wystawił Abrahama na próbę.” Módlmy się za tych, którzy całe życie oddali Chrystusowi, aby wiernie trwali przy Jego nauce i nie bali się być znakiem sprzeciwu dla świata.
• „Jestem w wielkim ucisku.” Módlmy się za te miejsca na świecie, które są rozdzierane wojnami i nienawiścią, aby Pan uleczył je pokojem i przebaczeniem.
• „Będę ci błogosławił i dam ci potomstwo.” Módlmy się za wszystkich rodziców, aby widzieli w swoich dzieciach dar od Boga i wychowywali je z mądrą miłością.
• „Dobrze, że tu jesteśmy.” Módlmy się za nasze zgromadzenie, by słuchanie głosu Pana i spożywanie świętego Ciała przyniosło dobre owoce w naszym codziennym życiu.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Ty, Boże, wszystko wiesz, E/485, S/872, albo: Stwórz, o mój Boże, N2/236

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, niech ta Ofiara wyjedna nam przebaczenie grzechów † i niech uświęci nasze dusze i ciała, * abyśmy godnie obchodzili święta wielkanocne. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. * On po zapowiedzeniu uczniom swojej śmierci * na świętej górze odsłonił przed nimi blask swojego Bóstwa * i wezwawszy na świadków Mojżesza i proroka Eliasza, * upewnił nas, że przez cierpienie * dojść możemy do chwały zmartwychwstania. * Dlatego łącząc się z Aniołami w niebie, * wielbimy Ciebie na ziemi, * razem z nimi wołając: Święty...

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Pan wieczernik przygotował, E/453, L/284, M/191, S/377, albo: Panie, nie jestem godzien, N2/352; Bądź pozdrowiony, L/499, S/1241

ANTYFONA: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, * Jego słuchajcie.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przyjąwszy Najświętszy Sakrament, składamy Tobie dziękczynienie † za to, że nam, pielgrzymującym na ziemi, * już teraz pozwalasz uczestniczyć w życiu wiecznym. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: W krzyżu cierpienie, E/277, L/201, S/226, albo: Któryś za nas cierpiał rany, L/497, S/199

 

 

Autorzy:
ks. Jakub Szcześniak – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Agnieszka Kuryś – modlitwa wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
Oremus Nr 2 (257) 2018 - E-BOOK



OPIS

W lutowym numerze miesięcznika „Oremus”: 

- czytania i modlitwy mszalne na każdy dzień; 
- wprowadzenia liturgiczne i rozważania – na niedziele, uroczystości i święta – napisane przez ks. Jakuba Szcześniaka, ojca duchownego w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie, rekolekcjonistę i kierownika duchowego; 
- modlitwy wiernych przygotowane przez Agnieszkę Kuryś, tłumaczkę i publicystkę; 
- wstęp do okresu Wielkiego Postu napisany przez s. Annę Hyszko CHR, dyrektor Ośrodka Formacji Liturgicznej św. Jana Chrzciciela w Zawichoście; 
- Droga Krzyżowa autorstwa ks. Piotra Mazurkiewicza, profesora katolickiej nauki społecznej w UKSW w Warszawie, związanego ze Wspólnotą Emmanuel; 
- kolejny tekst z działu „Pytania i odpowiedzi”. S. Adelajda Sielepin CHR, profesor Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, kierownik Katedry Teologii Liturgii, odpowiada na pytanie:

Niektórzy celebransi rozpoczynają liturgię od przywitania własnymi słowami zgromadzonej wspólnoty. Czy formuła „Pan z wami” nie wystarczy?

- propozycje śpiewów na niedziele, uroczystości i święta przygotowane przez Adama Kowalskiego.

W ramach „Liturgicznego ABC” Maciej Zachara MIC proponuje tekst na temat szat kapłańskich. „Szaty mszalne celebransa – pisze autor – w pewien sposób «ukrywają» go za pełnioną przezeń posługą liturgiczną i wskazują na samego Jezusa Chrystusa, uobecnianego w liturgicznym zgromadzeniu”.
Michał Kozak MIC w dziale „Pokochać Psalmy”, w ramach nowego cyklu rozważań, będących formą medytacji nad konkretnym psalmem wybranym z niedzielnej liturgii słowa, pisze o Psalmie 116.
Halina Świrska, autorka „Naszej okładki”, przybliża „Ofiarę Izaaka” (miniatura z Psałterza Huntera).

Ponadto w numerze – jak zawsze – części stałe Mszy świętej.

 

Jesteśmy już na Facebooku! Zapraszam wszystkich do polubienia profilu oraz do aktywnego udziału w różnych dyskusjach.

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera:

 

• Czytania liturgiczne
• Modlitwy mszalne
• Wprowadzenia liturgiczne
• Rozważania
• Modlitwa powszechna
• Liturgiczne ABC
• Pokochać Psalmy
• Propozycje śpiewów 
• Informacje o nowościach wydawniczych

 

Miesięcznik „Oremus” ukazuje się od 1995 roku. Zawiera teksty liturgii Mszy świętej na każdy dzień. Daje wgląd w proponowane przez Kościół codzienne czytania biblijne i formularze mszalne, inspiruje do aktywnego uczestnictwa w liturgii. Dzięki zamieszczonym komentarzom i wprowadzeniom słowo Boże staje się bliższe, bardziej zrozumiałe. 

 

Wygodny, kieszonkowy format

W prenumeracie rocznej 1 NUMER GRATIS!

 

Zobacz numery archiwalne czasopisma OREMUS

Zobacz jak kupić, pobrać i odczytać pliki elektroniczne »

Prawo odstąpienia od Umowy o Dostarczenie Treści Cyfrowych nie przysługuje, jeżeli Konsument pobierze plik przed upływem 14 dni od dnia zawarcia umowy.



SPIS TREŚCI
FRAGMENT KSIĄŻKI

Niedziela, 25 lutego 
Druga niedziela Wielkiego Postu

W dzisiejszej kolekcie Kościół prosi o ożywienie wiary słowem Boga. Owocem tego jest czystość duszy. Tylko ktoś, kto żyje w zażyłości z Bogiem, nie będzie Go oskarżał o swoje cierpienia. Porusza nas wiara Abrahama, ponieważ zaufał Bogu. Jeszcze bardziej zadziwia miłość Boga, której doznajemy w Chrystusie, Jego Synu, który został za nas wydany. Te tajemnice miłości Boga celebruje Kościół w świętym dniu Pańskim. Teraz, kiedy uobecnia się niepodważalny fakt, iż w Jezusie Bóg wszystko nam darował, możemy powtórzyć za św. Piotrem: „dobrze, że tu jesteśmy”.

PIEŚŃ NA WEJŚCIE: Panie umocnij wiarę naszą, M/195, S/855, albo: Tylko w Bogu znajdzie, N2/242

ALBO ANTYFONA: O Tobie mówi moje serce: * Szukaj Jego oblicza. * Będę szukał oblicza Twego, Panie, * nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.

Albo:

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, * na swoją miłość, która trwa od wieków, * niech nasi wrogowie nie triumfują nad nami. * Wybaw nas, Boże Izraela, * ze wszystkich naszych ucisków.

MÓDLMY SIĘ: Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, † ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, * abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem Twojej chwały. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

CZYTANIE z Księgi Rodzaju (22,1-2.9-13.15-18). Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: „Abrahamie!”. A gdy on odpowiedział: „Oto jestem” – powiedział: „Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jaki ci wskażę”. A gdy przyszli na to miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy syna swego, Izaaka, położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem Abraham sięgnął ręką po nóż, aby zabić swego syna. Ale wtedy Anioł Pański zawołał na niego z nieba i rzekł: „Abrahamie, Abrahamie!”. A on rzekł: „Oto jestem”. Anioł powiedział mu: „Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna”. Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył w ofierze całopalnej zamiast swego syna. Po czym Anioł Pański przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: „Przysięgam na siebie, mówi Pan, że ponieważ uczyniłeś to, a nie odmówiłeś Mi syna twego jedynego, będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia takiego, jakie jest udziałem twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazu”. 
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY (Ps 116B,10.15-19)

REFREN: W krainie życia będę widział Boga.

Ufność miałem nawet wtedy, gdy mówiłem: * 
„Jestem w wielkim ucisku”. 
Cenna jest w oczach Pana * 
śmierć Jego wyznawców.

O Panie, jestem Twoim sługą, * 
Twym sługą, synem Twojej służebnicy. 
Ty rozerwałeś moje kajdany, † 
Tobie złożę ofiarę pochwalną * 
i wezwę imienia Pana.

Wypełnię me śluby dla Pana * 
przed całym Jego ludem. 
W dziedzińcach Pańskiego domu, * 
pośrodku ciebie, Jeruzalem.

CZYTANIE z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian (8,31b-34). Bracia: Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby także wraz z Nim wszystkiego nam nie darować? Któż może wystąpić z oskarżeniem przeciw tym, których Bóg wybrał? Czyż Bóg, który usprawiedliwia? Któż może wydać wyrok potępienia? Czy Chrystus Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej – zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami?
Oto słowo Boże.

AKLAMACJA: Chwała Tobie, Królu wieków. 
Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca: 
„To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”.

SŁOWA EWANGELII według św. Marka (9,2-10). Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam się przemienił wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe, tak jak żaden na ziemi folusznik wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co powiedzieć, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!”. I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy „powstać z martwych”. 
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIE: Abraham, któremu urodził się syn obietnicy, to człowiek spełniony. Cieszy się z Izaaka („uśmiech Boga”) i może powiedzieć, że warto chodzić drogami Pana. Tymczasem Bóg wystawia go na próbę, i jest to kluczowe słowo w zrozumieniu jego wiary, potrzebne nie jemu, ale nam. Krótkiemu poleceniu, jakie słyszy, nie towarzyszy żadne wyjaśnienie. Nakaz rodzi napięcie, szokuje – Abraham staje nad przepaścią. Zderza się w nim miłość do syna z miłością do Boga, któremu zaufał. Biblia nic nie mówi nam o wewnętrznych przeżyciach Abrahama, dlatego jego milczenie i posłuszeństwo są tak wymowne.
W tym przejmującym obrazie możemy niejako usłyszeć milczenie Boga, kiedy rozpoczęły się przygotowania do męki Jego Syna – milczenie Ojca, który nic nie mówi wobec cierpienia swego umiłowanego Syna. Jakby zaniemówił z bólu. Godzina męki i śmierci Syna to jednocześnie godzina, kiedy w Jezusie sam Bóg wchodzi w ciemności po to, aby stać się światłem dla wszystkich przechodzących próbę wiary Abrahama. Milczenie to jest zaproszeniem do kontemplacji tajemnicy Boga Ojca, „który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał”. Milczy Bóg aż do momentu złożenia Izaaka na ołtarzu, milczy Abraham, kładąc syna na kamiennym ołtarzu, milczy Izaak, będąc krępowanym. Milczy Maryja, stojąc pod krzyżem swego Syna, Jezusa. Takie milczenie jest modlitwą dzieci Abrahama w godzinie próby. W największe tajemnice wiary wchodzi się w ciszy.
Na górze Tabor Ojciec mówi: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!”. Trzeba mieć wiarę Abrahama, aby wejść z Jezusem na górę Golgoty, aby móc słuchać Jego siedmiu słów wypowiedzianych podczas męki. On sam przecież zapewnia: „Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem” (J 6,63). Czy jestem gotów oddać Bogu swego Izaaka?

WIERZĘ

MODLITWA WIERNYCH: 
• „To jest mój Syn umiłowany.” Módlmy się za Kościół, aby głosząc Dobrą Nowinę i dążąc do świętości, pociągał wszystkich do Chrystusa.
• „Bóg wystawił Abrahama na próbę.” Módlmy się za tych, którzy całe życie oddali Chrystusowi, aby wiernie trwali przy Jego nauce i nie bali się być znakiem sprzeciwu dla świata.
• „Jestem w wielkim ucisku.” Módlmy się za te miejsca na świecie, które są rozdzierane wojnami i nienawiścią, aby Pan uleczył je pokojem i przebaczeniem.
• „Będę ci błogosławił i dam ci potomstwo.” Módlmy się za wszystkich rodziców, aby widzieli w swoich dzieciach dar od Boga i wychowywali je z mądrą miłością.
• „Dobrze, że tu jesteśmy.” Módlmy się za nasze zgromadzenie, by słuchanie głosu Pana i spożywanie świętego Ciała przyniosło dobre owoce w naszym codziennym życiu.

PIEŚŃ NA PRZYGOTOWANIE DARÓW: Ty, Boże, wszystko wiesz, E/485, S/872, albo: Stwórz, o mój Boże, N2/236

MODLITWA NAD DARAMI: Wszechmogący Boże, niech ta Ofiara wyjedna nam przebaczenie grzechów † i niech uświęci nasze dusze i ciała, * abyśmy godnie obchodzili święta wielkanocne. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA: Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. * On po zapowiedzeniu uczniom swojej śmierci * na świętej górze odsłonił przed nimi blask swojego Bóstwa * i wezwawszy na świadków Mojżesza i proroka Eliasza, * upewnił nas, że przez cierpienie * dojść możemy do chwały zmartwychwstania. * Dlatego łącząc się z Aniołami w niebie, * wielbimy Ciebie na ziemi, * razem z nimi wołając: Święty...

PIEŚŃ NA KOMUNIĘ I NA DZIĘKCZYNIENIE: Pan wieczernik przygotował, E/453, L/284, M/191, S/377, albo: Panie, nie jestem godzien, N2/352; Bądź pozdrowiony, L/499, S/1241

ANTYFONA: To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, * Jego słuchajcie.

MÓDLMY SIĘ: Boże, nasz Ojcze, przyjąwszy Najświętszy Sakrament, składamy Tobie dziękczynienie † za to, że nam, pielgrzymującym na ziemi, * już teraz pozwalasz uczestniczyć w życiu wiecznym. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PIEŚŃ NA ZAKOŃCZENIE: W krzyżu cierpienie, E/277, L/201, S/226, albo: Któryś za nas cierpiał rany, L/497, S/199

 

 

Autorzy:
ks. Jakub Szcześniak – wprowadzenia do liturgii i rozważania
Agnieszka Kuryś – modlitwa wiernych
Adam Kowalski – wybór śpiewów


Objaśnienie skrótów:
E - Exsultate Deo, Wydawnictwo Światło-Życie, Kraków 2010;
L - Śpiewnik Liturgiczny, TN KUL, Lublin 1998;
M - ks. Z. Piasecki, Panu memu śpiewać chcę, PROMIC - Wydawnictwo Księży Marianów MIC, Warszawa 2007;
N1 - Niepojęta Trójco, t. 1, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 1998;
N2 - Niepojęta Trójco, t. 2, Dominikański Ośrodek Liturgiczny, Kraków 2010;
S - ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny, Wydawnictwo Instytutu Teologicznego Księży Misjonarzy, Kraków 2015

Sklep internetowy Shoper.pl