Książki
34.9
PLN
Marianie 1670 - 1788. Od pustelni do ewangelizacji
Marianie 1670 - 1788. Od pustelni do ewangelizacji
Marianie 1670 - 1788. Od pustelni do ewangelizacji
wydawnictwo: Promic
ISBN: 978-83-7502-812-6
oprawa: twarda
format: 140 x 204 mm
liczba stron: 472
Ocena:
(Ilość ocen: 0)
Cena: 34,90 zł

Dane techniczne

wydawnictwo Promic
ISBN 978-83-7502-812-6
oprawa twarda
format 140 x 204 mm
liczba stron 472

Książka wydana w 350-lecie powstania Zgromadzenia Księży Marianów. 

Książka o początkach i dziejach marianów, pierwszego rodzimego zakonu, który powstał na ziemiach polskich w XVII wieku, jest lekturą pasjonującą. Przywołuje wiele ciekawych faktów historycznych, w większości przedstawianych przez Autora po raz pierwszy i z godną podziwu rzetelnością, a jej przesłanie wydaje się niezwykle aktualne.
Oto Bóg przekazuje ojcu Stanisławowi swoją wolę założenia zakonu, którego członkowie mają podjąć żarliwą modlitwę za dusze cierpiące w czyśćcu, a w owych czasach - wojen i pandemii, było to niezmiernie ważne. Ludzie umierali gwałtownie, w samotności, bez duchowej opieki. Nowi zakonnicy mają się też włączyć w duszpasterstwo parafialne, podjąć nauczanie prawd wiary wśród ludu, oświecać młodzież, prowadząc wiejskie szkoły... I trud ten przez wieki – mimo wielu przeciwności – podejmują kolejne pokolenia marianów wiernych woli Bożej, stale znajdując inspirację w Misterium Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Ks. dr Jan Kosmowski MIC jest absolwentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie. Od lat dokłada starań, by zachować pamięć o historii Zgromadzenia Księży Marianów, porządkując archiwum Prowincji Polskiej, uczestnicząc w procesach beatyfikacyjnych mariańskich kandydatów na ołtarze, pisząc książki. Jest autorem takich publikacji, jak: Marianie w latach 1787-1864 (2004), Mariańska misja obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w Harbinie (1928-1948) (2011), Działalność charytatywna marianów w XVIII i XIX wieku (2017) czy album Wieczernik (2019) o kościele, w którym znajduje się grób św. Stanisława Papczyńskiego.

DRUKUJ OPIS

Marianie 1670 – 1788

Wstęp. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5
Wykaz skrótów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . 15

Początki 1670 – 1677

Od pastuszka do pasterza ludu Bożego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23
Od Oblatio do Fundatio Domus Recollectionis. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 35
Erekcja Domu Skupienia w Puszczy Korabiewskiej: nadzieje i trudności. . . . . . . . .. . . . . . . . . . 40

Apostolat czy kontemplacja 1677 – 1723

Otwarcie placówki w Nowej Jerozolimie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 49
Zaginione fundacje z czasów ojca Papczyńskiego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 61
Erekcja kanoniczna Zgromadzenia Księży Marianów. . . . . . . . . . . . . . . . . . 65
Starania o aprobatę Stolicy Apostolskiej. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 65
Erekcja na prawie diecezjalnym 21 kwietnia 1679 roku. . . . . . . . . . . . . . . . . 66
Przywileje nadane marianom przez króla Jana Sobieskiego 2 czerwca 1679 roku. . . . . . . . . . . . . 70
Breve papieskie Cum sicut accepimus 21 marca 1679 roku. . . . . . . . . . . . . . 71
Druga kanoniczna erekcja marianów na prawie diecezjalnym: 21 lutego 1687 roku. . . . . . . . . . . . . . . 73
  Geneza dokumentu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 73
  Komisja biskupia i jej dekrety 14 czerwca 1685 roku. . . . . . . . . . . . . . . . 76
  Powtórna erekcja kanoniczna marianów 21 lutego 1687 roku. . . . . . . . 79
Marianie na prawie papieskim 24 listopada 1699 roku. . . . . . . . . . . . . . . . . 82
„Obyście nie stali na próżno w Winnicy Pańskiej”.
W stronę apostolatu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 92
Nowe fundacje: Goźlin i Skórzec . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .100
Fundacja goźlińska. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 100
Marianie w Skórcu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 108
Kryzys tożsamości i charyzmatu. Franciszkanie reformaci wobec
marianów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .117
Dążenie do pójścia własną drogą. „Rozproszenie rostkowskie”. . . . . . . . .132
Sytuacja religijno-polityczna w Rzeczpospolitej w XVIII wieku. . . . . . . . .132
  Stosunki polityczne i gospodarczo-społeczne. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .132
  Zwiastuny odrodzenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .141
  Sytuacja religijna. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .144
Dwie frakcje w zakonie. Rozdarcie i geneza „rozproszenia
rostkowskiego”. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .150
Osoby odpowiedzialne za „rozproszenie rostkowskie” . . . . . . . . . . . . . . . .158
  Ojciec Joachim od św. Anny Kozłowski . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .158
  Biskup Adam Rostkowski, sufragan łucki. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .163
  Józef (Aleksander) Wyszyński. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .166
  Ojciec Mateusz od św. Kazimierza Krajewski. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .168
Walka z „rozproszeniem”. Reformy i ponowna papieska aprobata
zgromadzenia 3 września 1723 roku. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .171
Statuta Marianorum, czyli Konstytucje mariańskie z 1723 roku. . . . . . . . 178
Pierwsze kroki w kierunku reform. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .186

Ojciec Kazimierz Wyszyński.
Stabilizacja i okrzepnięcie zgromadzenia
1723-1755

Moderator nowego pokolenia marianów: magister, lektor,
wychowawca. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .193
Współpraca z łaską powołania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .193
Marianie-1671-1788.indd 470 2020-10-28 16:08:28
spis treści 471
Wychowawca nowego pokolenia marianów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .197
Czas naprawy i budowania. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .200
Pod dominacją reformatów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .200
Działalność ojca Kazimierza Wyszyńskiego w Rzymie
i przezwyciężenie kryzysu 1730-1733. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .204
Formacja. Nowicjat i studium. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .211
Studia zakonne. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .217
Generalat ojca Kazimierza Wyszyńskiego 1737-1741. . . . . . . . . . . . . . . . .223
Drugi generalat ojca Kazimierza Wyszyńskiego 1747-1750. . . . . . . . . . . .229
Prokurator generalny w Rzymie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .233
Spór z ks. Stefanem Turczynowiczem. Obrona tytułu, praw
i habitu marianów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .235
Starania o nabycie kościoła w Rzymie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .246

Powolna ekspansja Zgromadzenia

Czesi w zakonie marianów źródłem mocy duchowej, odnowy
i ekspansji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .253
Wychowawcy młodzieży mariańskiej. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .265
Prace duszpasterskie i organizacyjne. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .271
Kapelanie mariańskie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .276
Kapelanie dworsko-magnackie. Praca wychowawcza. . . . . . . . . . . . . . . . . . 283
Przełożeni generalni (1750-1776). Od Odnowiciela ojca Kazimierza
Wyszyńskiego do Reformatora ojca Rajmunda Nowickiego. . . . . . . . . . . . 295
Ojciec Kajetan Wetycki (1750-1757). Nowe fundacje . . . . . . . . . . . . . . . . .295
Ojciec Cyprian od Wszystkich Świętych Fijałkowski (1757-1760). . . . . . . 302
Ojciec Władysław od św. Walentego Kanobrocki (1760-1763). . . . . . . . . . 305
Ojciec Jacek Wasilewski (1763-1770). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .306
Ojciec Hadrian Ignatowski (1770-1776). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .310
Marianie w Portugalii. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .313
Początek. Przeciwności i nadzieje . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .313
Marianie-1671-1788.indd 471 2020-10-28 16:08:28
472 marianie 1670–1788
W drodze do Balsamão. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .321
Pod rządami brata Jana Bożego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .327
Rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego ojca Kazimierza. . . . . . . . . . . . . . .334
Rozwój Zgromadzenia w Portugalii. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .338
Pod rządami ojca Aleksego Fischera. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .338
Komisariat portugalski w jurysdykcji biskupa. Jego działalność. . . . . . . . .344

Dzieło reform ojca Rajmunda Nowickiego.
Geneza i realizacja

Marianie w Rzymie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .351
Poszukiwanie miejsca. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .351
Nabycie kościoła św. Wita i klasztoru. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .369
Starania o beatyfikację ojca Stanisława i ojca Kazimierza . . . . . . . . . . . . .382
Wybór własnej drogi. Odłączenie się od franciszkanów reformatów. . . .390
Działalność ojca Kandyda Spournego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .390
Ojciec Norbert Gołkowski jako przełożony i prokurator generalny . . . . .402
Realizacja przeprowadzonej reformy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .409
Zakończenie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .417

Bibliografia. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .422
Indeks osób. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . .443
Indeks nazw geograficznych. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .453
Aneks. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . .458

Wstęp
W 2004 roku w serii „Studia Marianorum” ukazała się książka Jana Kosmowskiego MIC Marianie w latach 1787-1864. Niniejsza praca prezentuje o wiek wcześniejsze dzieje marianów i jest kontynuacją szeroko zakrojonego studium nad ich powstaniem i historią. Ukazuje XVII-wieczne początki Zakonu Marianów i jego XVIII-wieczne dzieje, które nie doczekały się jeszcze całościowego opracowania. Zbliżający się jubileusz 350-lecia Zgromadzenia Księży Marianów, który zakon będzie obchodził w 2020 roku, stał się dobrą okazją i inspirującą motywacją do podjęcia tego tematu. Mam nadzieję, że ta praca przyczyni się do poszerzenia naszej świadomości mariańskiej, pełniejszego poznania naszego dziedzictwa i twórczej refleksji nad mariańską przeszłością, tak ściśle związaną z losami Rzeczpospolitej.
Dla marianów pierwsze stulecie ich istnienia to okres trudny, ale niezmiernie ważny. Kształtowały się wówczas zręby mariańskiego prawodawstwa. Miały miejsce pierwsza papieska aprobata (1699) i przyjęcie Reguły dziesięciu cnót NMP. Dwie następne papieskie aprobaty w latach 1723 i 1786 to kolejne ważne kroki milowe w zmaganiach o istnienie zakonu, o jego charyzmat i kierunki działań. Wiek XVIII ukazuje, z jakim trudem rodziło się dojrzałe dzieło zakonne o własnym profilu i charyzmacie i jak przez sto lat, od chwili narodzin zakonu w 1670 roku, trwało zmaganie o wierność zamiarom Założyciela i własną, niezależną drogę rozwoju.
Jest to też wiek, w którym zostały erygowane i zorganizowane już wszystkie klasztory i rezydencje mariańskie. W wieku XIX żadna fundacja już nie powstała. W tym okresie zasadniczą rolę odegrały trzy postacie: ojciec Założyciel − Stanisław Papczyński, ojciec Odnowiciel − Kazimierz Wyszyński i ojciec Reformator − Rajmund Nowicki. Chcemy w tej pracy ukazać rolę, którą odegrali jako inspiratorzy drogi zakonnej, obserwancji współbraci oraz wierności swemu powołaniu i regule. Zamierzamy też przybliżyć postaci innych zakonników, wydobyć świątobliwe, mało znane osoby wiernych naśladowców ojca Założyciela oraz pokazać okresy duchowego zrywu, rozwoju, osiągnięć, walki o wierność ideałom zakonnym, jak też okresy marazmu, upadku, kryzysu, ale i wysiłków, aby z nich wyjść.
Dzięki procesowi beatyfikacyjnemu (1767-1775) o. Stanisława Papczyńskiego i pracom nad jego dziedzictwem takich mariańskich badaczy jak: o. Kazimierz Krzyżanowski, o. Juozas Vaišnora, o. Stefan Sydry, o. Wacław Makoś i o. Tadeusz Rogalewski, trudne lata 1670-1701 rodzącego się i powoli krzepnącego zakonu znane są nawet dosyć szczegółowo. Cenna jest zwłaszcza praca napisana przez mariańskiego historyka, ks. Stefana Sydrego, Organizacja marianów w XVIII wieku i obroniona jako teza doktorska w 1930 roku. Posiada ona charakter prawny i ukazuje mariańskie instytucje, prawodawstwo, formację, obserwancję zakonną i troskę marianów o ich rozwój i ewolucję, włącznie z poważną reformą o. Rajmunda Nowickiego. Następnym opracowaniem dotyczącym ściśle XVIII wieku jest jeden dziesięciostronicowy artykuł opracowany przez marianina, ks. Bolesława Jakimowicza, Stabilizacja i rozwój zakonu w XVIII wieku. Ze względu na szczupłość artykułu, ważne problemy dotyczące rozwoju zakonu, tarć ideowych i długoletnich zmagań o własną linię postępowania i charyzmat zakonu zostały potraktowane marginalnie, a niektóre wnioski, jak np. to, że zakon „ze względu na plebejski charakter” nie rozwijał się, były błędne. Warto tu również wspomnieć prace przyczynkarskie litewskiego historyka o. Jonasa Totoraitisa, aczkolwiek jego opracowania dotyczyły głównie klasztorów w Mariampolu i Miłosławiu.

Przeczytaj dłuższy fragment „Marianie 1670-1788. Od pustelni do ewangelizacji” »

DODAJ OPINIE

OPINIE KLIENTÓW

Opinie o produkcie (0)

Przypomnimy Ci, kiedy produkt będzie dostępny.

  • Granice
  • Centrum Duchowosci Benedyktynskiej
  • Opoka
  • Wiara
  • Logo Marianum Travel
  • SPM logo
  • BiblioNetka
  • Idziemy
  • Kaplani
  • Vox Fm
  • Radio Niepokalanów
  • Radio polskie
  • Papierowe Mysli
  • Ewangelizuj.pl
  • droga.com.pl
  • logo kulturaonline
  • Sacroexpo
Marianie 1670 - 1788. Od pustelni do ewangelizacji

Jan Kosmowski MIC

OPIS

Książka wydana w 350-lecie powstania Zgromadzenia Księży Marianów. 

Książka o początkach i dziejach marianów, pierwszego rodzimego zakonu, który powstał na ziemiach polskich w XVII wieku, jest lekturą pasjonującą. Przywołuje wiele ciekawych faktów historycznych, w większości przedstawianych przez Autora po raz pierwszy i z godną podziwu rzetelnością, a jej przesłanie wydaje się niezwykle aktualne.
Oto Bóg przekazuje ojcu Stanisławowi swoją wolę założenia zakonu, którego członkowie mają podjąć żarliwą modlitwę za dusze cierpiące w czyśćcu, a w owych czasach - wojen i pandemii, było to niezmiernie ważne. Ludzie umierali gwałtownie, w samotności, bez duchowej opieki. Nowi zakonnicy mają się też włączyć w duszpasterstwo parafialne, podjąć nauczanie prawd wiary wśród ludu, oświecać młodzież, prowadząc wiejskie szkoły... I trud ten przez wieki – mimo wielu przeciwności – podejmują kolejne pokolenia marianów wiernych woli Bożej, stale znajdując inspirację w Misterium Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Ks. dr Jan Kosmowski MIC jest absolwentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie. Od lat dokłada starań, by zachować pamięć o historii Zgromadzenia Księży Marianów, porządkując archiwum Prowincji Polskiej, uczestnicząc w procesach beatyfikacyjnych mariańskich kandydatów na ołtarze, pisząc książki. Jest autorem takich publikacji, jak: Marianie w latach 1787-1864 (2004), Mariańska misja obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w Harbinie (1928-1948) (2011), Działalność charytatywna marianów w XVIII i XIX wieku (2017) czy album Wieczernik (2019) o kościele, w którym znajduje się grób św. Stanisława Papczyńskiego.



SPIS TREŚCI

Marianie 1670 – 1788

Wstęp. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 5
Wykaz skrótów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . 15

Początki 1670 – 1677

Od pastuszka do pasterza ludu Bożego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 23
Od Oblatio do Fundatio Domus Recollectionis. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 35
Erekcja Domu Skupienia w Puszczy Korabiewskiej: nadzieje i trudności. . . . . . . . .. . . . . . . . . . 40

Apostolat czy kontemplacja 1677 – 1723

Otwarcie placówki w Nowej Jerozolimie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 49
Zaginione fundacje z czasów ojca Papczyńskiego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 61
Erekcja kanoniczna Zgromadzenia Księży Marianów. . . . . . . . . . . . . . . . . . 65
Starania o aprobatę Stolicy Apostolskiej. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 65
Erekcja na prawie diecezjalnym 21 kwietnia 1679 roku. . . . . . . . . . . . . . . . . 66
Przywileje nadane marianom przez króla Jana Sobieskiego 2 czerwca 1679 roku. . . . . . . . . . . . . 70
Breve papieskie Cum sicut accepimus 21 marca 1679 roku. . . . . . . . . . . . . . 71
Druga kanoniczna erekcja marianów na prawie diecezjalnym: 21 lutego 1687 roku. . . . . . . . . . . . . . . 73
  Geneza dokumentu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 73
  Komisja biskupia i jej dekrety 14 czerwca 1685 roku. . . . . . . . . . . . . . . . 76
  Powtórna erekcja kanoniczna marianów 21 lutego 1687 roku. . . . . . . . 79
Marianie na prawie papieskim 24 listopada 1699 roku. . . . . . . . . . . . . . . . . 82
„Obyście nie stali na próżno w Winnicy Pańskiej”.
W stronę apostolatu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 92
Nowe fundacje: Goźlin i Skórzec . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .100
Fundacja goźlińska. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 100
Marianie w Skórcu. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 108
Kryzys tożsamości i charyzmatu. Franciszkanie reformaci wobec
marianów . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .117
Dążenie do pójścia własną drogą. „Rozproszenie rostkowskie”. . . . . . . . .132
Sytuacja religijno-polityczna w Rzeczpospolitej w XVIII wieku. . . . . . . . .132
  Stosunki polityczne i gospodarczo-społeczne. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .132
  Zwiastuny odrodzenia . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .141
  Sytuacja religijna. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .144
Dwie frakcje w zakonie. Rozdarcie i geneza „rozproszenia
rostkowskiego”. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .150
Osoby odpowiedzialne za „rozproszenie rostkowskie” . . . . . . . . . . . . . . . .158
  Ojciec Joachim od św. Anny Kozłowski . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .158
  Biskup Adam Rostkowski, sufragan łucki. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .163
  Józef (Aleksander) Wyszyński. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .166
  Ojciec Mateusz od św. Kazimierza Krajewski. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .168
Walka z „rozproszeniem”. Reformy i ponowna papieska aprobata
zgromadzenia 3 września 1723 roku. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .171
Statuta Marianorum, czyli Konstytucje mariańskie z 1723 roku. . . . . . . . 178
Pierwsze kroki w kierunku reform. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .186

Ojciec Kazimierz Wyszyński.
Stabilizacja i okrzepnięcie zgromadzenia
1723-1755

Moderator nowego pokolenia marianów: magister, lektor,
wychowawca. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .193
Współpraca z łaską powołania . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .193
Marianie-1671-1788.indd 470 2020-10-28 16:08:28
spis treści 471
Wychowawca nowego pokolenia marianów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .197
Czas naprawy i budowania. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .200
Pod dominacją reformatów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .200
Działalność ojca Kazimierza Wyszyńskiego w Rzymie
i przezwyciężenie kryzysu 1730-1733. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .204
Formacja. Nowicjat i studium. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .211
Studia zakonne. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .217
Generalat ojca Kazimierza Wyszyńskiego 1737-1741. . . . . . . . . . . . . . . . .223
Drugi generalat ojca Kazimierza Wyszyńskiego 1747-1750. . . . . . . . . . . .229
Prokurator generalny w Rzymie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .233
Spór z ks. Stefanem Turczynowiczem. Obrona tytułu, praw
i habitu marianów. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .235
Starania o nabycie kościoła w Rzymie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .246

Powolna ekspansja Zgromadzenia

Czesi w zakonie marianów źródłem mocy duchowej, odnowy
i ekspansji. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .253
Wychowawcy młodzieży mariańskiej. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .265
Prace duszpasterskie i organizacyjne. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .271
Kapelanie mariańskie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .276
Kapelanie dworsko-magnackie. Praca wychowawcza. . . . . . . . . . . . . . . . . . 283
Przełożeni generalni (1750-1776). Od Odnowiciela ojca Kazimierza
Wyszyńskiego do Reformatora ojca Rajmunda Nowickiego. . . . . . . . . . . . 295
Ojciec Kajetan Wetycki (1750-1757). Nowe fundacje . . . . . . . . . . . . . . . . .295
Ojciec Cyprian od Wszystkich Świętych Fijałkowski (1757-1760). . . . . . . 302
Ojciec Władysław od św. Walentego Kanobrocki (1760-1763). . . . . . . . . . 305
Ojciec Jacek Wasilewski (1763-1770). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .306
Ojciec Hadrian Ignatowski (1770-1776). . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .310
Marianie w Portugalii. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .313
Początek. Przeciwności i nadzieje . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .313
Marianie-1671-1788.indd 471 2020-10-28 16:08:28
472 marianie 1670–1788
W drodze do Balsamão. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .321
Pod rządami brata Jana Bożego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .327
Rozpoczęcie procesu beatyfikacyjnego ojca Kazimierza. . . . . . . . . . . . . . .334
Rozwój Zgromadzenia w Portugalii. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .338
Pod rządami ojca Aleksego Fischera. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .338
Komisariat portugalski w jurysdykcji biskupa. Jego działalność. . . . . . . . .344

Dzieło reform ojca Rajmunda Nowickiego.
Geneza i realizacja

Marianie w Rzymie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .351
Poszukiwanie miejsca. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .351
Nabycie kościoła św. Wita i klasztoru. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .369
Starania o beatyfikację ojca Stanisława i ojca Kazimierza . . . . . . . . . . . . .382
Wybór własnej drogi. Odłączenie się od franciszkanów reformatów. . . .390
Działalność ojca Kandyda Spournego. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .390
Ojciec Norbert Gołkowski jako przełożony i prokurator generalny . . . . .402
Realizacja przeprowadzonej reformy. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .409
Zakończenie. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .417

Bibliografia. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .422
Indeks osób. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . .443
Indeks nazw geograficznych. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .453
Aneks. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . . . . . . .458

FRAGMENT KSIĄŻKI

Wstęp
W 2004 roku w serii „Studia Marianorum” ukazała się książka Jana Kosmowskiego MIC Marianie w latach 1787-1864. Niniejsza praca prezentuje o wiek wcześniejsze dzieje marianów i jest kontynuacją szeroko zakrojonego studium nad ich powstaniem i historią. Ukazuje XVII-wieczne początki Zakonu Marianów i jego XVIII-wieczne dzieje, które nie doczekały się jeszcze całościowego opracowania. Zbliżający się jubileusz 350-lecia Zgromadzenia Księży Marianów, który zakon będzie obchodził w 2020 roku, stał się dobrą okazją i inspirującą motywacją do podjęcia tego tematu. Mam nadzieję, że ta praca przyczyni się do poszerzenia naszej świadomości mariańskiej, pełniejszego poznania naszego dziedzictwa i twórczej refleksji nad mariańską przeszłością, tak ściśle związaną z losami Rzeczpospolitej.
Dla marianów pierwsze stulecie ich istnienia to okres trudny, ale niezmiernie ważny. Kształtowały się wówczas zręby mariańskiego prawodawstwa. Miały miejsce pierwsza papieska aprobata (1699) i przyjęcie Reguły dziesięciu cnót NMP. Dwie następne papieskie aprobaty w latach 1723 i 1786 to kolejne ważne kroki milowe w zmaganiach o istnienie zakonu, o jego charyzmat i kierunki działań. Wiek XVIII ukazuje, z jakim trudem rodziło się dojrzałe dzieło zakonne o własnym profilu i charyzmacie i jak przez sto lat, od chwili narodzin zakonu w 1670 roku, trwało zmaganie o wierność zamiarom Założyciela i własną, niezależną drogę rozwoju.
Jest to też wiek, w którym zostały erygowane i zorganizowane już wszystkie klasztory i rezydencje mariańskie. W wieku XIX żadna fundacja już nie powstała. W tym okresie zasadniczą rolę odegrały trzy postacie: ojciec Założyciel − Stanisław Papczyński, ojciec Odnowiciel − Kazimierz Wyszyński i ojciec Reformator − Rajmund Nowicki. Chcemy w tej pracy ukazać rolę, którą odegrali jako inspiratorzy drogi zakonnej, obserwancji współbraci oraz wierności swemu powołaniu i regule. Zamierzamy też przybliżyć postaci innych zakonników, wydobyć świątobliwe, mało znane osoby wiernych naśladowców ojca Założyciela oraz pokazać okresy duchowego zrywu, rozwoju, osiągnięć, walki o wierność ideałom zakonnym, jak też okresy marazmu, upadku, kryzysu, ale i wysiłków, aby z nich wyjść.
Dzięki procesowi beatyfikacyjnemu (1767-1775) o. Stanisława Papczyńskiego i pracom nad jego dziedzictwem takich mariańskich badaczy jak: o. Kazimierz Krzyżanowski, o. Juozas Vaišnora, o. Stefan Sydry, o. Wacław Makoś i o. Tadeusz Rogalewski, trudne lata 1670-1701 rodzącego się i powoli krzepnącego zakonu znane są nawet dosyć szczegółowo. Cenna jest zwłaszcza praca napisana przez mariańskiego historyka, ks. Stefana Sydrego, Organizacja marianów w XVIII wieku i obroniona jako teza doktorska w 1930 roku. Posiada ona charakter prawny i ukazuje mariańskie instytucje, prawodawstwo, formację, obserwancję zakonną i troskę marianów o ich rozwój i ewolucję, włącznie z poważną reformą o. Rajmunda Nowickiego. Następnym opracowaniem dotyczącym ściśle XVIII wieku jest jeden dziesięciostronicowy artykuł opracowany przez marianina, ks. Bolesława Jakimowicza, Stabilizacja i rozwój zakonu w XVIII wieku. Ze względu na szczupłość artykułu, ważne problemy dotyczące rozwoju zakonu, tarć ideowych i długoletnich zmagań o własną linię postępowania i charyzmat zakonu zostały potraktowane marginalnie, a niektóre wnioski, jak np. to, że zakon „ze względu na plebejski charakter” nie rozwijał się, były błędne. Warto tu również wspomnieć prace przyczynkarskie litewskiego historyka o. Jonasa Totoraitisa, aczkolwiek jego opracowania dotyczyły głównie klasztorów w Mariampolu i Miłosławiu.

Przeczytaj dłuższy fragment „Marianie 1670-1788. Od pustelni do ewangelizacji” »

Sklep internetowy Shoper.pl